Dit weekend heb ik mijn allereerste trailrun voltooid. Dit betekende hardlopen over allerlei soorten terrein, steile hellingen op en door weilanden met schapen... Moeder Natuur trakteerde ons op zo'n beetje alle denkbare weersomstandigheden – we hadden wind, regen en zelfs hagel! Pas na afloop had ik de kans om er goed over na te denken en besefte ik dat ik zo afgeleid was door het prachtige landschap, de steeds veranderende weersomstandigheden en het letten op waar ik mijn voeten neerzette, dat ik geen enkele negatieve gedachte in mijn hoofd had kunnen toelaten. Er was geen enkel moment waarop ik dacht: "Ik kan dit niet." Het was geen snelle run, maar dat had ik al geaccepteerd, omdat ik voorheen alleen maar op wegen en trottoirs had gelopen, dus het was een flinke aanpassing.
Een jaar geleden, als iemand het idee van een trailrun van 10 km had geopperd, had ik gedacht dat het een grap was. Iemand zoals ik zou zoiets toch nooit kunnen? Als kind had ik nooit van sporten gehouden. Ik vond het moeilijk, mijn hand-oogcoördinatie was verschrikkelijk en ik was erg onzeker over mijn gewicht en mijn uiterlijk. Deze gevoelens bleven me tot in mijn volwassenheid achtervolgen en het feit dat de enige hardlopers die ik ooit in de media had gezien slank en atletisch waren, overtuigde me er alleen maar meer van dat ik nooit zou kunnen hardlopen, dus dat het geen zin had om het te proberen.
In mijn vroege tot midden twintiger jaren probeerde ik verschillende sportlessen of ging ik naar de sportschool, maar ik werd ongeduldig omdat ik niet snel genoeg resultaten zag of ik stopte er na een paar maanden gewoon mee. Maar in 2017 liep mijn huwelijk stuk en maakte ik een vreselijke scheiding door. Pas daarna realiseerde ik me hoe ongezond die relatie voor me was geweest. Ik was er zo aan gewend dat iedereen me onderbrak, dat het voelde alsof ik geen eigen stem meer had. Ik voelde me steeds meer geïsoleerd, omdat mensen van wie ik dacht dat ze om me gaven, me snel veroordeelden of het contact verbraken. Als het niet was geweest voor de paar mensen die me trouw bleven, me kaartjes stuurden, 's avonds met me belden, me meenamen voor thee en gebak of me een slaapplaats aanboden, weet ik niet waar ik nu zou zijn. Het ging zo slecht dat ik bijna constant angstig was, altijd over mijn schouder keek als ik buiten was, bang was als er iemand aan de deur klopte en drie keer moest controleren of ik de deur wel op slot had gedaan voordat ik naar bed ging.
Gelukkig begon ik later dat jaar een nieuwe relatie die veel beter voor me was. Ik vond iemand die me respecteerde en naar me luisterde; iemand die in me geloofde en me aanmoedigde. Daardoor kreeg ik het zelfvertrouwen om te gaan hardlopen. Ik begon met Couch to 5k (https://www.nhs.uk/live-well/exercise/get-running-with-couch-to-5k/) en het was in het begin ontzettend zwaar, maar zelfs op de dagen dat ik me een mislukkeling voelde, moedigde mijn partner Zak me aan om door te zetten. Elke week voelde ik me minder en minder een mislukkeling en meer en meer een winnaar.
Iets. Elke keer dat ik ging hardlopen, hoorde ik minder van die negatieve stem in mijn hoofd die me vertelde dat ik het niet kon, en kon ik me beter concentreren op het genieten van mijn omgeving.
Op een bloedhete ochtend in juli 2018 liep ik mijn eerste 5 km bij de lokale Race for Life en ik voelde een enorme voldoening toen ik hem voltooide. Daarna wilde ik iets dat me motiveerde om door te gaan met hardlopen, want ik wilde niet dat het weer zo'n activiteit zou zijn die ik een tijdje probeerde en vervolgens opgaf. Dus schreef ik me samen met Zak in voor een 10 km-loop in Disneyland Parijs. De sfeer tijdens het Run Disney-weekend was geweldig en we hebben er zo van genoten dat we besloten om het dit jaar nog eens te doen, alleen doen we dit keer mee aan hun 36 km Challenge: 5 km op vrijdagavond, 10 km op zaterdagmorgen en een halve marathon op zondagmorgen!
Naast het hardlopen volgde ik cognitieve gedragstherapie (CGT) bij de lokale vestiging van Mind. Dit hielp me om een manier te vinden om met mijn zorgen en angsten om te gaan en te voorkomen dat ze in een negatieve spiraal terechtkwamen. Geestelijke gezondheid is voor ons beiden een zeer persoonlijk onderwerp, aangezien Zak zelf ook met psychische problemen te maken heeft gehad. We wilden iets terugdoen voor Mind voor de hulp die ze mij hebben geboden en ervoor zorgen dat deze hulp beschikbaar blijft voor iedereen die het nodig heeft.
We besloten om zelf een uitdaging aan te gaan en samen 1500 km te hardlopen in heel 2019, wat we later verhoogden naar 1000 mijl. We wilden niet alleen broodnodige fondsen werven voor onze lokale afdeling van Mind, maar ook aandacht vragen voor mentale gezondheidsproblemen en de mogelijkheden om hiermee om te gaan.
Welke vormen van lichaamsbeweging kunnen helpen bij het beheersen van sommige symptomen van een psychische aandoening? Ik heb een paar uitstekende boeken gelezen over hoe lichaamsbeweging gunstig kan zijn voor mensen met een psychische aandoening: 'Jog On' van Bella Mackie en 'Eat, Drink, Run' van Bryony Gordon. Ik vond beide vrouwen erg motiverend en hun boeken zijn geschreven in een zeer toegankelijke en leesvriendelijke stijl, waardoor ze ideaal waren om te lezen in de trein van en naar het werk of tijdens het ontspannen in de tuin. Het is geweldig dat er nu echt openlijk over mentale gezondheid wordt gesproken.
Ik wil mensen echt laten zien dat het mogelijk is om van iemand die niet eens de bus kan halen, naar iemand te gaan die 5 of zelfs 10 kilometer kan hardlopen. Begin dit jaar ben ik begonnen met de parkrun bij mij in de buurt, waar ik mijn 5 km-tijd heb weten te verbeteren van 39.20 bij mijn eerste parkrun naar 34.53 bij mijn achtste. Zak en ik hebben ons samen ingeschreven voor een aantal virtuele hardloopuitdagingen, waaronder Miles for Mind, en we hebben ook meegedaan aan een aantal georganiseerde hardloopwedstrijden in onze buurt. Er staan nog veel meer evenementen op de planning, dus we hopen aan het einde van het jaar een huis vol medailles te hebben!
Als iemand ons op onze reis wil volgen, hebben we een eigen Facebookpagina: Sarah and Zak's 1000 Miles for Mind, en een JustGiving-pagina met wat meer informatie over ons verhaal: https://www.justgiving.com/fundraising/1500kmessexchallenge
--------------------------------
Dank aan Sarah voor het delen van haar verhaal #GeestelijkeGezondheidIsBelangrijk
