'Het is volkomen oké om toe te geven dat het niet goed met je gaat.'
Sinds de geboorte van mijn eerste kind in 2015 heb ik de afgelopen jaren mentaal veel problemen gehad en veel periodes van neerslachtigheid gekend. Ik hield het voor mezelf en wilde er niet over praten, omdat ik dacht dat het gewoon een van die 'slechte dagen' was. Maar de jaren erna bleven er veel te veel 'slechte dagen' aanhouden en raakte ik steeds verder in een diep dal, totdat ik op een gegeven moment dacht: zo wil ik niet leven - ik wil gelukkig zijn en ik wil er iets aan doen. Ik ben naar mijn huisarts gegaan en die stelde de diagnose postnatale depressie vast en schreef me medicatie voor, wat me enorm heeft geholpen. Ik ben ook weer begonnen met hardlopen (ik deed dat al voordat ik mijn dochter kreeg), maar deze keer nam ik het serieuzer en al snel werd ik verliefd op hardlopen - ik schreef me in voor 10 km-wedstrijden, deed mee aan de lokale parkrun en liep een halve marathon.
In oktober 2018 beviel ik van ons tweede kind en mijn depressie en angst keerden vrijwel direct terug. Ik werd overweldigd door allerlei emoties, wat volkomen normaal is voor een kersverse moeder, maar ik had het er moeilijk mee, heel erg moeilijk. Mijn verloskundige verwees me door naar Perinatale Geestelijke Gezondheidszorg, een postnataal ondersteuningsnetwerk dat verder reikt dan de traditionele thuiszorg. Kort daarna pakte ik mijn medicatie weer op, kwam ik weer op het goede spoor en begon ik weer met hardlopen. En ik moet zeggen, ik miste het, ik miste het enorm. Hardlopen helpt me mijn gedachten te ordenen, ik voel me zo goed en trots na elke hardloopsessie. Hoe lang of hoe ver het ook is, ik kom altijd in een beter humeur terug dan toen ik vertrok. In 2018 was ik dolblij toen ik ontdekte dat ik zwanger was van mijn tweede kind en voelde ik me goed genoeg om te stoppen met mijn medicatie. Kort daarna stopte ik met hardlopen omdat het niet prettig aanvoelde tijdens mijn zwangerschap en ging ik in plaats daarvan zwemmen, maar dat was gewoon niet hetzelfde. Na een gesprek met de verloskundige over hoe ik me in het verleden voelde, raadden ze me aan om cognitieve gedragstherapie (CGT) te proberen. Dat heeft me geholpen om te begrijpen hoe de geest werkt. Ze stelden ook voor om contact op te nemen met Mindful Mums, een groep voor zwangere vrouwen en jonge moeders om voor zichzelf te zorgen en over hun mentale gezondheid te praten. Sinds ik lid ben van de Mindful Mums-groep, besefte ik al snel dat ik niet alleen was. Iedereen heeft wel eens problemen, de een meer dan de ander, maar voor ons allemaal in die groep was het heel fijn om samen te zijn en een moeilijke tijd door te komen.
Ik weet dat het moeilijk is, maar ik wil mensen die de ene 'slechte dag' na de andere hebben, zich down, depressief en neerslachtig voelen of gewoon geen geluk of vreugde kunnen vinden, zo aanmoedigen om alsjeblieft hulp te zoeken en hun gevoelens niet te verbergen. Er is veel hulp beschikbaar en je zult snel merken dat je niet alleen bent. 'Het is helemaal oké om toe te geven dat je niet oké bent' - echt waar. Het moeilijkste is echter om toe te geven dat je niet oké bent. Ik weet nog dat ik in tranen uitbarstte toen ik voor het eerst naar mijn huisarts ging om over mijn mentale gezondheid te praten. Het was zo moeilijk om naar die afspraak te gaan, ik bleef het maar uitstellen. Maar ik voelde me daarna zo goed, opgelucht en op een vreemde manier gelukkig. Opgelucht omdat ik iemand kon vertellen wat er in mijn hoofd omging en hoe ik me voelde, waarom ik me zo voelde, en gelukkig omdat ik daadwerkelijk naar de afspraak was gegaan. Het voelde alsof de zon opkwam aan het einde van een nieuwe dag, een dag die me zou helpen om uit deze donkere periode te komen. Ik wist dat het een lange weg zou worden.
Als je mijn reis wilt volgen, kun je me vinden op Instagram via runningmymind_ > https://www.instagram.com/runningmymind_/ Ik ben blij dat ik hulp heb gezocht, want het gaat nu veel beter met me. Na jarenlang profijt te hebben gehad van de hulp die er is, vond ik het tijd om iets terug te doen. Daarom heb ik me vorig jaar ingeschreven voor de Royal Parks Half Marathon en geld ingezameld voor Mind. Ik kijk ernaar uit om weer voor Mind te lopen, een fantastisch goed doel dat mij heeft geholpen.
Dankjewel xx
