Meteen naar de content
  • Meer dan 85.000 bestellingen sinds 2016 | Vertrouwd door hardlopers | ⭐⭐⭐⭐⭐ Recensies

Adem even diep in en uit...

Just Breathe…

Hallo, ik ben Jen. Ik ben de persoon achter de pagina @anxiousandaadventerous op Instagram. Ik ben een 26-jarige promovendus en woon in de Midlands. Ik ben @anxiousandaadventerous begonnen om mijn reis te documenteren waarin ik hulp zoek bij mijn slopende angststoornis, en om te vieren wanneer die me niet langer in de weg staat. Leuk je te ontmoeten.


Ik denk dat ik altijd al last heb gehad van lichte angstgevoelens – ik ben het klassieke piekertype. De vragen als "Heb ik dat wel uitgezet?" of "Heb ik die en die beledigd omdat ze niet hebben gereageerd?". Het leek me altijd heel normaal, ik had er nooit echt bij stilgestaan. De afgelopen zes jaar is het echter steeds erger geworden. Mijn zorgen waren niet langer sporadisch. Het voelde als een constante druk op mijn borst en een constante kriebel in mijn buik (die ik 'piekervlinders' noemde, want het waren niet de schattige kleine wezentjes waar we aan denken). Er was niets wat ik kon doen om dat gevoel van angst en naderend onheil van me af te schudden, het was meedogenloos. Dit was nog maar het begin van mijn zware strijd. Ik ben per ongeluk begonnen met hardlopen, eerlijk gezegd. Ik ging mee met mijn stiefmoeder die een hardloopclub in de buurt zocht. Het was de bedoeling dat ik maar één keer mee zou doen. Wat ik toen niet besefte, was dat het me veel meer heeft geholpen dan ik ooit had kunnen bedenken.

Al snel kreeg ik paniekaanvallen. De fysieke manifestatie van de angst die ik zo lang had verborgen gehouden. De ironie is dat je het zo graag geheim wilt houden dat de zorgen je alleen maar slechter laten voelen. Het kan een vicieuze cirkel zijn. Ik kwam op een punt dat ik sommige dagen het huis niet uit kon. Een vrachtwagen die langs het raam reed, of een kind dat met zijn of haar ouder van school naar huis kwam, zorgde ervoor dat ik de woonkamer uit vluchtte en onder het dekbed dook. Pure paniek, om de kleinste dingen. Ik kwam op kantoor aan, ging in mijn stoel zitten en dat o zo bekende gevoel van benauwdheid overviel me. Dit was geen leven. Ik bestond. Ik deed alsof. Ik had pijn. Ik had stilletjes hulp nodig.

Paniekaanvallen kunnen heftig zijn, en niet alleen vanwege de hyperventilatie. De hoofdpijn en extreme vermoeidheid na een paniekaanval kunnen erg slopend zijn. Dit was een kant van angst waarvan ik het bestaan ​​niet kende totdat ik zelf paniekaanvallen kreeg. Het was een behoorlijk traumatische ervaring en kon me een hele dag, soms zelfs langer, uitschakelen. Ik voelde me leeg en alsof ik op de automatische piloot functioneerde. Wie kan zo functioneren?

Ik was dol op mijn hardloopclub. Ik deed mee aan talloze wedstrijden en rende samen met mijn zus en stiefmoeder. Het was gewoon geweldig. Helaas raakte ik geblesseerd en kon ik zes maanden niet hardlopen. Daarna kwam het leven ertussen en ben ik er helaas nooit meer mee begonnen. Een jaar later begonnen mijn vrienden echter met het 'van bank naar 5 km'-programma. Omdat ze wisten dat ik niet mezelf was en het moeilijk had, moedigden ze me aan om mee te doen. Dus dat heb ik gedaan...

Nou, ik heb nooit echt zin gehad in hardlopen, en soms ben ik er zelfs tijdens het hardlopen niet helemaal bij, maar erna? Er is geen gevoel dat ermee te vergelijken is: de roze wangen van de koude winterlucht, het gevoel van voldoening en de vrijheid die het je geeft. Er is geen gevoel dat ermee te vergelijken is. Het was soms het enige dat me uit mijn 'angstmist' haalde, al was het maar voor die 15-20 minuten. De Jen die ik was, kwam nooit meer thuis als de Jen die ik was vertrokken. Nu zeg ik niet dat het de magische oplossing voor al mijn problemen was, maar het gaf me hoop en genoeg energie om een ​​klein lichtpuntje te zien in de overweldigende duisternis. Ik slik nu angstremmende medicatie en krijg therapie. Ik begin me elke dag steeds meer als mezelf te voelen. Het is nog steeds een achtbaanrit, maar ik weet dat ik deze kan volbrengen, en ik weet dat ik deze niet alleen hoef te maken. Ik zou iedereen die in dezelfde situatie zit willen aanmoedigen om de sportschoenen aan te trekken, het gewoon te proberen en even diep adem te halen. Ik denk dat je versteld zult staan ​​hoeveel het je leven kan veranderen.

Jen { oftewel Angstig en Avontuurlijk x

Je winkelwagen is leeg