Dit is een ongekende en ongelooflijk moeilijke tijd, maar één van de dingen die me door de lockdown heen helpen, is mijn dagelijkse lichaamsbeweging. We hebben zoveel geluk dat we die mogelijkheid nog steeds hebben. Als de afgelopen vijf weken van lockdown me iets hebben geleerd, is het wel dat bewegen (en hardlopen in het bijzonder) ontzettend goed is voor zowel mijn fysieke als, belangrijker nog, mijn mentale gezondheid.
Ik beschouw mezelf als ontzettend gelukkig: ik heb een baan waarbij ik vanuit huis kan werken; Katie en ik zijn fit en gezond (even afkloppen); en over het algemeen hebben we alles wat we nodig hebben. Ik weet dat dit niet voor iedereen geldt en ik begrijp dat dit voor sommigen een ongelooflijk moeilijke situatie moet zijn geweest, zowel emotioneel als financieel. Bovendien kan ik me niet eens voorstellen wat degenen die dierbaren hebben verloren moeten doormaken.
Het spreekt natuurlijk vanzelf dat het opvolgen van de huidige overheidsrichtlijnen absoluut cruciaal is. Het werk dat cruciale werknemers, en met name het eerstelijns personeel van de NHS, verrichten is ongelooflijk en het absolute minimum dat we kunnen doen om hen te steunen, is het volgen van de zeer eenvoudige richtlijnen.
Ik merk dat ik erin slaag om vier of vijf keer per week naar buiten te gaan, en dan vooral om te hardlopen en mijn hoofd leeg te maken. Even nergens aan denken, gewoon ontspannen en rustig een paar kilometer rennen. We hebben het geluk dat ik hier binnen een kilometer of zo al op rustige landweggetjes kan zijn, waardoor afstand houden niet zo moeilijk is. Ik heb wel begrip voor mensen die moeite hebben met afstand houden; soms is het lastig op smalle paden, of waar anderen niet zo attent zijn als ze zouden moeten zijn.
Als je moeite hebt om naar buiten te gaan en te hardlopen, maak je daar dan geen zorgen over. Het is helemaal prima om zoveel of zo weinig te doen als je op dit moment prettig vindt. Als je een hardloper bent die voor je wekelijkse hardlooproutine afhankelijk is van clubavonden of Parkrun, is het volkomen begrijpelijk dat je het gevoel hebt dat de grond onder je voeten is weggetrokken. Misschien helpt het om er met iemand over te praten?
Doelen stellen is momenteel even niet aan de orde. Net als iedereen zijn mijn geplande voorjaarswedstrijden uitgesteld, wat absoluut de juiste beslissing is. Dus wat heb ik gedaan om mijn hardloopmotivatie op peil te houden?
Rainbow Running
Dit zag ik een paar mensen op Twitter doen, dus ik dacht: ik doe ook mee. #Rainbowrunning is gewoon een leuke manier om je steun te betuigen aan de geweldige zorgmedewerkers. Bovendien kun je je hardloopkleding weer eens uit de kast halen en wat tops afstoffen die je waarschijnlijk al een tijdje niet meer hebt gedragen. Ik heb zelf een paar donaties gedaan aan goede doelen toen ik mijn regenboogloop voltooide, maar je bent daar absoluut niet toe verplicht. Laat me weten als jij ook een regenboogloop doet!
Taylor's Run Club
Omdat de club momenteel niet doorgaat, organiseren we onze eigen trainingen. Katie gaat bijna elke week naar de club (veel vaker dan ik) en vindt de groepstraining prettig om haar wekelijkse kilometers te halen. Ze is een relatief nieuwe hardloopster en werkt toe naar haar eerste wedstrijd van 16 kilometer.
Het najagen van Strava-segmenten
Normaal gesproken ben ik niet zo van dit soort trainingen (met één uitzondering: de PJC- crew weet er alles van), maar het is een manier om de competitieve geest levend te houden. Ik zeg niet dat je jezelf helemaal moet uitputten tijdens een hele run, maar een paar minuten inspanning is helemaal prima.
Als je Strava gebruikt, kun je misschien een of twee segmenten bij jou in de buurt uitproberen; er zijn er zeker genoeg om te proberen.
Tony's Speedwork
Tony, die de hardloopgroep van Joggers leidt waar ik mee train, doet fantastisch werk door veel hardlopers te motiveren met bijna dagelijkse updates in een van de Facebookgroepen. Hij herinnert ons niet alleen aan het waarderen van onze omgeving en het hardlopen voor ons plezier, maar gebruikt ook snelheidstraining om de 5 km-tijden van mensen te verbeteren.
Momenteel doe ik herhalingen van 1 km en 2 km, en ik weet zeker dat dit in de komende weken zal worden opgevoerd. Ik vind het erg fijn dat dit voor iedereen toegankelijk is, ongeacht iemands basistijd op de 5 km. Snelheidstraining is dit jaar niet echt mijn focus geweest, dus het is prettig om er wat aan toe te voegen en te kijken hoe mijn benen ervoor staan.
Blijf op de wegen
Ik heb eigenlijk niet meer off-road hardgelopen sinds de lockdown begon. Katie heeft me ingeprent dat ik niet diegene wil zijn die midden in de wildernis valt, iets breekt en daardoor de dringende medische zorg wegneemt waar die op dat moment echt nodig is. Ze heeft helemaal gelijk. Ik wil hier absoluut niet preken, het is gewoon een beslissing die ik voor mezelf heb genomen. Ik ben dol op de trails, daar zal ik de komende tijd zeker wedstrijden rijden, maar ze kunnen nu even wachten.
Het schuldgevoel dat je niet meer hebt gedaan...
Ik merk dit zeker, de ene dag meer dan de andere. Moet ik deze lockdownperiode beter benutten door meer te stretchen? Of meer krachttraining te doen? Of een van de talloze gratis HIIT-sessies uitproberen die mijn sociale media lijken te overspoelen? (Ik heb al een paar thuistrainingen van Running Channel op YouTube gedaan, die ik zeker kan aanraden).
Ik weet dat het oké is om niet alles te doen, maar het is wel iets waar ik soms een beetje stress van krijg, totdat ik weer met beide benen op de grond sta en besluit dat het inderdaad prima is om eens te ontspannen en een boek te lezen.
En wat nu?
Totdat de lockdown is opgeheven, blijft het eigenlijk hetzelfde. Mijn hardloopsessies zullen redelijk rustig blijven, met wat heuveltjes en een beetje snelheidstraining voor de afwisseling. Qua kilometers zal ik echter niets extreems doen. Ik hoop dat er binnenkort wat meer virtuele hardloopevenementen komen waar ik aan mee kan doen. Ik heb me aangemeld voor Miles for Mind, dat de hele maand mei duurt, dus dat wordt vast leuk.
Zal ik meer stretchen of meer kracht- en conditietrainingen doen? Misschien, maar reken er niet op.
Theoretisch gezien heb ik over negen weken een hardloopwedstrijd van 80 kilometer (50 mijl). De North Downs Way 50 werd uitgesteld van half mei naar de huidige datum van 4 juli en staat tot op heden nog steeds op de kalender. Het is een kleinschalig evenement (ongeveer 250 deelnemers), dus het zou mogelijk door kunnen gaan als de huidige beperkingen worden versoepeld. De wedstrijdleider van Centurion Running heeft uitstekend gecommuniceerd over een licht aangepast evenement, waarbij een rollende start en gecontroleerde controlepunten zouden kunnen worden ingevoerd om de sociale afstand te waarborgen. De ontwikkelingen in de komende weken zullen uitwijzen of dit daadwerkelijk mogelijk is.
Als dit uiteindelijk weer wordt uitgesteld (wat waarschijnlijk is), dan zal het waarschijnlijk tot de herfst of later duren voordat er weer wedstrijden kunnen plaatsvinden. Ik ben er niet van overtuigd dat er dit jaar überhaupt grootschalige evenementen zullen worden toegestaan, maar de soorten wedstrijden waar ik me voor zou inschrijven zijn kleinschalig, dus er is een kans dat er toch een paar doorgaan.
Uiteraard hebben de races momenteel absoluut geen prioriteit; als ze doorgaan, is dat een mooie bonus. Het allerbelangrijkste is nu de gezondheid van de hele natie.
Laten we hier samen tegen vechten, mensen. Volg de richtlijnen van de overheid : blijf thuis; bescherm de gezondheidszorg; red levens (maar zorg ook voor voldoende dagelijkse beweging). Blijf contact houden met de meest kwetsbaren. En bovenal: blijf veilig!
