We hebben allemaal wel eens van die nogal grappige memes gezien met teksten als: "Ik ren omdat het niet de bedoeling is om mensen te slaan" of "Ik sport omdat mezelf helemaal uitputten het meest ontspannende moment van de dag is." En ja, ze zijn grappig, maar alle grappen daargelaten, er zit wel degelijk een kern van waarheid in.
Juist in de moeilijkste perioden van iemands leven is het vinden van een uitlaatklep om stress, angst of verdriet te kanaliseren een belangrijke factor bij het verwerken van problemen en het behoud van mentale gezondheid en welzijn.

In mijn late tienerjaren en begin twintiger jaren, wanneer ik me in een situatie bevond die me mentaal uitdaagde of me veel stress bezorgde, zocht ik vaak mijn toevlucht tot flink feesten. Destijds dacht ik dat er niets beters was dan mijn problemen niet onder ogen te zien. Tequilashots waren meer mijn verslaving, in de hoop dat ze er de volgende dag niet meer zouden zijn. Natuurlijk waren ze er de volgende dag wel, en de kater ook, samen met de verergerde gevoelens van angst en depressie. Naarmate de jaren vergingen en ik meer levenservaring opdeed, nam mijn feestgedrag af, en daarmee ook mijn liefde voor tequilashots.
Vanaf mijn midden tot eind twintiger jaren, en nu ik bijna halverwege de dertig ben, is mijn uitlaatklep veranderd. Tijdens stressvolle periodes zoek ik mijn toevlucht tot sporten. Het is bewezen dat bewegen angst en depressie vermindert. Het verbetert het zelfvertrouwen en de cognitieve functies. En gedurende die korte tijd dat je aan het hardlopen, spinnen of boksen bent bij Body Combat, vergeet je geest alles. Je kunt je gelukkig voelen door simpelweg te zweten.

De afgelopen jaren heb ik met tussenpozen last gehad van stress, in een wanhopige poging om niet terug te vallen in de depressieve periode van mijn late tienerjaren en begin twintiger jaren. En elke keer weer hielp sporten (en een paar glazen champagne erbij) me om mijn stressniveau te beheersen. Tijdens die periodes besteedde ik simpelweg extra tijd aan het kanaliseren van negatieve energie in mijn prestaties.
Gelukkig heb ik in de loop der jaren geleerd te herkennen wanneer ik even flink moet doorzetten en wanneer ik gewoon een paar drankjes met vrienden nodig heb. Sommigen hebben dat geluk niet. Sommigen, misschien mensen met dieperliggende psychische problemen, kunnen geen uitlaatklep vinden of praten simpelweg niet over hun gevoelens omdat ze zich schamen of niet weten hoe ze zich moeten uitdrukken. Het zijn juist deze mensen voor wie we aandacht en tijd moeten vrijmaken.

Ik heb veel vrienden die te maken hebben gehad met verschillende vormen van depressie, angst en verdriet. Het voordeel voor hen is (hoop ik) dat ze altijd mensen hebben om mee te praten, zelfs als ze geen uitlaatklep vinden om met de pijn om te gaan. En het is pijnlijk. Ja, er gebeuren andere dingen in de wereld die veel erger zijn. Maar op dat moment, op die tijd, is wat die persoon voelt groter dan al het andere.
De afgelopen jaren is me vaak verteld dat ik een inspiratiebron ben geweest. Dat mijn doorzettingsvermogen anderen heeft geïnspireerd om te gaan hardlopen. Dat ik de drijvende kracht achter veel teams ben geweest. En bovenal heb ik een positieve invloed gehad op het leven.
Op dit moment kan ik alleen maar hopen dat het waar is. Tijdens een stormachtige periode in mijn leven, waarin ik een ervaring doormaak die ik me nooit had kunnen voorstellen, put ik kracht uit alles wat ik heb opgedaan. Ik gebruik mijn ervaringen en mijn positiviteit om deze moeilijke tijden te doorstaan.
Mijn manier om dat te doen is simpel: sporten.
“Het leven draait niet om wachten tot de storm voorbij is, maar om te leren dansen in de regen.”
----------------------------------------------------