In 2014 was ik getuige van een ongeluk waarbij een man werd aangereden door een bus. Ondanks mijn pogingen om hem te redden (ik ben verpleegkundige), overleed hij helaas een paar dagen later. Na dit incident kreeg ik terugkerende nachtmerries en paniekaanvallen wanneer ik over de weg reed waar het ongeluk was gebeurd. Een paar maanden later liep mijn huwelijk stuk en had ik veel last van paniekaanvallen en een constant gevoel van angst. Ik was voortdurend bang dat er iets ergs zou gebeuren met mijzelf of een familielid. Het was extreem moeilijk om de negatieve gedachten los te laten. Ik voelde me constant moe, ondanks dat ik meer dan genoeg sliep. Ik geloofde echt dat ik me na verloop van tijd beter zou gaan voelen en dat mijn stemming zou verbeteren. Maar naarmate de maanden verstreken, bleef ik me angstig voelen.
Eind 2015 had ik het nog steeds moeilijk. Toen stuitte ik op een artikel over hardlopen en hoe het kan helpen bij mentale gezondheid. Ik besloot de app 'Couch to 5K' te downloaden en schreef me nerveus in bij een sportschool. In het begin voelde ik me ongemakkelijk. Tijdens mijn tweede bezoek aan de sportschool viel ik van de loopband, wat me eigenlijk wel een beter gevoel gaf, want ik dacht: ik kan mezelf toch niet meer voor schut zetten, haha. Ik schreef me in voor de Sunderland 10 km, wat me een goed doel gaf, maar diep van binnen dacht ik dat ik het nooit zou halen; ik had alle zelfvertrouwen verloren.
Dank aan Jaime voor het delen van dit verhaal. Als onderdeel van #MilesForMind willen we geld inzamelen voor Mind en tegelijkertijd aandacht vragen voor mentale gezondheidsproblemen.
