Vorig jaar was het moeilijkste jaar van mijn leven. Aan het begin van het jaar ging ik zitten en plande ik alles wat ik wilde doen. Dit omvatte zowel mijn werk als mijn privéleven.
Ik was begin dit jaar weer begonnen met hardlopen en genoot er enorm van; ik liep redelijk goede tijden. Maar toen kwam vorig jaar rond deze tijd en ging het helemaal mis. Vanaf begin april merkte ik dat mijn knie zo'n pijn deed dat ik moest stoppen met werken, want ik ben postbode en loop 19 kilometer per dag!
Dit zou betekenen dat ik zes maanden niet kon werken, omdat het bijna vier maanden duurde voordat er iets aan mijn knie gedaan werd, zoals scans enzovoort. Uiteindelijk kreeg ik een MRI-scan, waaruit bleek dat ik het kraakbeen had gescheurd! Dit was niet goed nieuws en bracht me in een vreselijke put. Ik raakte depressief omdat ik niets meer kon doen wat ik leuk vond. Dit gold ook voor activiteiten met mijn kinderen en geliefden. Vakanties werden ook afgezegd. Omdat ik elke dag thuis zat, ging het steeds slechter met me en ik vertelde mijn verloofde en anderen niet hoe ik me voelde.
Dit maakte het alleen maar erger, ik voelde me er vreselijk door en wilde er gewoon uit. Omdat ik zo'n actief persoon ben. Het werd echt moeilijk voor mij en mijn verloofde en het raakte ons allebei diep. Door dit en nog veel meer dingen zijn we vorig jaar uit elkaar gegaan.
Dit trof me zo hard dat ik alleen nog maar een uitweg zag: zelfmoord plegen!
Ik ging zitten en dacht na over kinderen en dierbaren. Toen besefte ik dat ik hulp nodig had, en dat heb ik gedaan. Praten was het beste wat ik ooit heb gedaan. Het maakt niet uit met wie je praat, maar praat alsjeblieft. Het maakt ook niet uit met wie, of het nu dierbaren, vrienden of collega's zijn, praat gewoon, want zo heb ik mezelf weer leren kennen. Het gaat beter met me dan vorig jaar, maar ik heb nog steeds dagen dat ik me rot voel. Maar nu ik weer ben begonnen met hardlopen, geniet ik er meer van dan ooit, want het is de beste manier om je hoofd leeg te maken van de dagelijkse beslommeringen. Ga naar buiten en ren, ik vind het fantastisch en het is als medicijn voor mij.
Ik was begin dit jaar weer begonnen met hardlopen en genoot er enorm van; ik liep redelijk goede tijden. Maar toen kwam vorig jaar rond deze tijd en ging het helemaal mis. Vanaf begin april merkte ik dat mijn knie zo'n pijn deed dat ik moest stoppen met werken, want ik ben postbode en loop 19 kilometer per dag!
Dit zou betekenen dat ik zes maanden niet kon werken, omdat het bijna vier maanden duurde voordat er iets aan mijn knie gedaan werd, zoals scans enzovoort. Uiteindelijk kreeg ik een MRI-scan, waaruit bleek dat ik het kraakbeen had gescheurd! Dit was niet goed nieuws en bracht me in een vreselijke put. Ik raakte depressief omdat ik niets meer kon doen wat ik leuk vond. Dit gold ook voor activiteiten met mijn kinderen en geliefden. Vakanties werden ook afgezegd. Omdat ik elke dag thuis zat, ging het steeds slechter met me en ik vertelde mijn verloofde en anderen niet hoe ik me voelde.
Dit maakte het alleen maar erger, ik voelde me er vreselijk door en wilde er gewoon uit. Omdat ik zo'n actief persoon ben. Het werd echt moeilijk voor mij en mijn verloofde en het raakte ons allebei diep. Door dit en nog veel meer dingen zijn we vorig jaar uit elkaar gegaan.
Dit trof me zo hard dat ik alleen nog maar een uitweg zag: zelfmoord plegen!
Ik ging zitten en dacht na over kinderen en dierbaren. Toen besefte ik dat ik hulp nodig had, en dat heb ik gedaan. Praten was het beste wat ik ooit heb gedaan. Het maakt niet uit met wie je praat, maar praat alsjeblieft. Het maakt ook niet uit met wie, of het nu dierbaren, vrienden of collega's zijn, praat gewoon, want zo heb ik mezelf weer leren kennen. Het gaat beter met me dan vorig jaar, maar ik heb nog steeds dagen dat ik me rot voel. Maar nu ik weer ben begonnen met hardlopen, geniet ik er meer van dan ooit, want het is de beste manier om je hoofd leeg te maken van de dagelijkse beslommeringen. Ga naar buiten en ren, ik vind het fantastisch en het is als medicijn voor mij.
------------------------------------------------------
Dank aan Mark voor het delen van dit verhaal. Als onderdeel van #MilesForMind willen we geld inzamelen voor Mind en tegelijkertijd aandacht vragen voor mentale gezondheidsproblemen.
Het is oké om een psychische aandoening te hebben, het is oké om over je psychische gezondheid te praten en het is oké om hulp te vragen.
Wij zijn er stellig van overtuigd dat hardlopen kan bijdragen aan een gezond lichaam én een gezonde geest, en we hopen dat het delen van verhalen over mentale gezondheid en hardlopen anderen zal inspireren om hun hardloopschoenen aan te trekken voor een betere mentale gezondheid.
