De afgelopen tien maanden waren turbulent. Ik heb kracht gevonden in de pijn en pijn in de kracht. Mijn hoofd heeft me voor de gek gehouden, in de war gebracht en tegen me gelogen. Het gaf me hoop, maar hield me vervolgens gevangen, pakte me op en liet me weer vallen. Er gaat geen minuut voorbij zonder dat er iets doms, onwettigs en ongepasts door mijn hoofd spookt, wat vervolgens de angst aanwakkert, soms wel elke 30 seconden.
Stel je voor dat je van iemand houdt – vrienden, familie, partners – degenen die je hoop geven. In je hoofd fluistert een stemmetje dat je hen hebt teleurgesteld, dat je bent vreemdgegaan of hebt gelogen. Je weet diep van binnen dat je zoiets nooit zou doen; je bent trouw en moreel gezien tegen seks, maar je leeft met het schuldgevoel dat voortkomt uit je fantasie. Gedachten aan uitjes, avondjes uit worden overschaduwd door denkbeeldige scenario's – "stel je voor dat ik dit had gedaan", "stel je voor dat ik dat niet had gedaan". Dit is OCD... Dit ben ik.
Een onnozele gedachte zou voor de meesten gewoon een onnozele gedachte blijven. De meesten zouden er gewoon overheen stappen, maar ik kan dat niet. Ik zit hier nu te proberen mezelf ervan te overtuigen dat ik een slecht mens ben, dat het goed gaat, maar ik houd mezelf voor dat dat niet zo is. Ik kan mijn gedachten niet beheersen, mijn gedachten beheersen mij. Elke dag is een strijd. Het duurt nu al meer dan tien jaar. Je zou denken dat ik, als ik zo lang met iets bezig ben, wel een manier had gevonden om het mezelf makkelijker te maken… Soms lukt dat wel, maar de val is sneller en harder. OCD veroorzaakt een zeer verwarde gemoedstoestand, ernstige angst en al snel een ellendige depressie.
Voor de meeste mensen betekent OCD dat ze iets in een bepaalde volgorde moeten doen, bijvoorbeeld dwangmatig schoonmaken of autodeuren controleren. Sommige mensen die net als ik worstelen met OCD, zouden zeggen dat dit geen OCD is, maar daar ben ik het niet mee eens. Dit ís OCD, en het kan net zo frustrerend zijn, ik weet het uit eigen ervaring. Bij mij begon het al op jonge leeftijd. Hoe erger het met me gaat, hoe meer de 'moeten'-gedachten terugkomen. Ik kan naar mijn werk lopen en op een rooster staan, en dan zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik er weer op moet staan, of dat er iets ergs gaat gebeuren. Het is slopend, mentaal uitputtend en eerlijk gezegd ook gewoon stom, maar dat is nu eenmaal OCD.
Ik leef in het moment, vecht voor de goede dagen en blijf vechten tegen de slechte. Ik vecht omdat ik geluk heb. Ik heb de beste vriendin, familie, vrienden en met dit sterke steunnetwerk geloof ik oprecht dat het op een dag wel goed komt! Laten we elkaar in de tussentijd helpen, niet in stilte lijden. Laten we praten over mentale gezondheid. Wees aardig voor iedereen, zo simpel is het! Je weet immers niet welke strijd zij misschien ook voeren!
Oly – Run4YourMind
--------------------------------------------------
Als onderdeel van #MilesForMind willen we geld inzamelen voor Mind en tegelijkertijd aandacht vragen voor mentale gezondheidsproblemen.
Het is oké om een psychische aandoening te hebben, het is oké om over je psychische gezondheid te praten en het is oké om hulp te vragen.
Wij zijn er stellig van overtuigd dat hardlopen kan bijdragen aan een gezond lichaam én een gezonde geest, en we hopen dat het delen van verhalen over mentale gezondheid en hardlopen anderen zal inspireren om hun hardloopschoenen aan te trekken voor een betere mentale gezondheid.
