Ik ben ongeveer anderhalf jaar geleden begonnen met hardlopen. Mijn toenmalige partner, die een fervent hardloper was, moedigde me aan. We begonnen rustig aan, zo'n 3 kilometer, en toen raakte ik besmet met het hardloopvirus. In het begin was het vooral voor mijn conditie, maar na verloop van tijd werd het een manier om mijn gedachten te ordenen.
Na een paar maanden ging ik steeds sneller, kwam ik verder en was ik in een opperbeste stemming. Mensen zeggen wel eens: 'Een gelukkige hardloper bestaat niet', en daar ben ik het deels mee eens, maar er is niets zo fijn als wanneer je de finish haalt en een persoonlijk record behaalt.
Ik begon met wedstrijden van 5 km in Sussex, en het winnen van medailles gaf me de ultieme kick. Rond november 2017 liep ik een knieblessure op die mijn mentale gezondheid ernstig aantastte. Ik bezocht verschillende fysiotherapeuten, maar niets leek de oorzaak te vinden. Ik kon nog wel korte afstanden lopen, maar niets langer dan 2 of 3 km.
Een depressie heeft me vorig jaar volledig in de greep gekregen. Het was een donkere en eenzame periode in mijn leven. Ik kon niet meer dan een kilometer hardlopen zonder dat mijn knie me tot stilstand bracht. Ik had in 2016 al te kampen gehad met PTSS na een ernstig auto-ongeluk en dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Het duurde even voordat ik het verband legde. Ik stopte helemaal met hardlopen, ik had geen energie meer en nergens zin in, behalve in bed liggen. Ik was mijn levenslust kwijt en alle hoop dat mijn leven meer kon zijn dan dit ellendige, donkere gat waarin ik gevangen zat.
Met de steun van familie en vrienden heb ik mijn leven weer op de rails gekregen. Ik ben een paar maanden bij een chiropractor geweest die me weer op de been heeft geholpen en ik train momenteel voor de 10 km van Lancing. Er wordt steeds opener over mentale gezondheid gesproken en ik denk dat het zo belangrijk is dat iedereen die iets soortgelijks meemaakt, erover praat. Alleen door verhalen te delen en opener te zijn, kunnen we een einde maken aan het negatieve stigma rond mentale gezondheid.
Hardlopen is echt een moment voor mezelf. Ik probeer twee of drie keer per week te gaan hardlopen. Buiten zijn en mezelf uitdagen om te bewegen is het beste middel voor mijn mentale gezondheid. Hardlopen brengt allerlei nieuwe persoonlijke uitdagingen met zich mee. Het kan een teamsport zijn die mensen samenbrengt, of het kan je juist die broodnodige zelfzorg bieden.
----------------------------------------------
Hartelijk dank aan Sophie voor het delen van haar verhaal. Als je anderen wilt inspireren om hetzelfde te doen, stuur ons dan een e-mail met je blog naar info@runr.co.uk
#MilesForMind
#GeestelijkeGezondheidIsBelangrijk
