Ik loop al hard sinds mijn vroege twintiger jaren. Destijds zag ik het gewoon als lichaamsbeweging en iets wat ik moest doen om fit te blijven. Het is altijd iets geweest waar ik hard voor heb moeten werken, ik zou niet zeggen dat ik er van nature goed in ben!
Naarmate ik ouder ben geworden, heeft hardlopen een heel andere betekenis voor me gekregen. Ik werd moeder in 2014 en opnieuw in 2017, en hoewel ik ontzettend veel van mijn kinderen houd, vond ik het lastig om mijn verschillende rollen in het leven te combineren, met name die van werkende moeder. Na mijn zwangerschapsverlof ging ik weer aan het werk en verloor ik enorm veel zelfvertrouwen. Dit leidde tot behoorlijke angstgevoelens, waardoor ik constant bevestiging zocht op de werkvloer.
Naarmate ik ouder ben geworden, heeft hardlopen een heel andere betekenis voor me gekregen. Ik werd moeder in 2014 en opnieuw in 2017, en hoewel ik ontzettend veel van mijn kinderen houd, vond ik het lastig om mijn verschillende rollen in het leven te combineren, met name die van werkende moeder. Na mijn zwangerschapsverlof ging ik weer aan het werk en verloor ik enorm veel zelfvertrouwen. Dit leidde tot behoorlijke angstgevoelens, waardoor ik constant bevestiging zocht op de werkvloer.
Mijn vader overleed heel onverwacht in 2019 en toen stortte alles in. Door het verdriet kwamen al mijn angsten naar boven, waardoor ik zelfs bang was om de telefoon op mijn werk op te nemen, uit angst dat ik de vraag aan de andere kant niet zou kunnen beantwoorden, of erger nog, dat er iemand gewond zou raken omdat ik mijn werk niet goed genoeg kon doen.
Ik had gedurende deze hele periode af en toe hardgelopen, maar vond het steeds moeilijker om mezelf te motiveren. Ik zocht hulp bij mijn huisarts en mijn werkgever, die allebei fantastisch waren. Ik begon met medicatie, wat in het begin best zwaar was. Ik zakte echt diep weg voordat ik verschil merkte. Ik had vier weken vrij van mijn werk en in die vier weken heb ik mezelf ertoe aangezet om weer te gaan hardlopen. Het was mijn doel om in die tijd in ieder geval iets te bereiken, want ik zag het als een echte mislukking om niet te kunnen werken.
Nu weet ik dat ik die tijd hard nodig had en dat hardlopen me iets gaf om me op te concentreren. Dat was in oktober vorig jaar en het voelt nu als een eeuwigheid geleden, want ik voel me zo anders. Mijn werkgever en collega's waren en zijn nog steeds ontzettend steunend, net als mijn man, familie en vrienden, en ik kan hen nooit genoeg bedanken. Via mijn werk werd ik doorverwezen naar een therapeut, die me heeft geholpen met mijn verdriet en nog veel meer.
Ik ren nu 3 of 4 keer per week en op de dagen dat ik niet ren, ben ik klaar voor de volgende training. Ik geniet van de rust en vrijheid die het me geeft en weet dat het een cruciaal onderdeel is geweest van mijn herstel en het omgaan met mijn angst, net als de hulp van mijn huisarts en werkgever. Ik verlies mezelf in de muziek, in de buitenlucht, geniet van het landschap en het ritme van mijn voeten op de grond. Alsof ik alle zorgen en stress van die dag eruit loop. Als ik iets bijzonder moois zie, stop ik even om te kijken of maak ik een foto, want soms denk ik dat we er niet altijd de tijd voor nemen omdat we het allemaal zo druk hebben.
Hardlopen geeft me deze tijd. Ik voel me er altijd geweldig na afloop en ik hoop dat het een voorbeeld is voor mijn kinderen. Mijn oudste wil al graag met me mee! Ik gebruik de tijd ook om aan mijn vader te denken. Hij worstelde ook met angst en ik vraag me vaak af hoe het anders had kunnen lopen als hij een manier had gevonden om ermee om te gaan, zoals ik die heb gevonden. Ik zou een 10 km-race lopen in de dagen na zijn overlijden, maar dat kon natuurlijk niet. Ik schreef me een jaar later in voor dezelfde race en wilde die aan mijn vader opdragen, maar die werd geannuleerd vanwege de lockdown. Dus heb ik me aangemeld voor Miles for Mind en ik doe mee met dit alles in mijn achterhoofd. Met de wereld zoals die nu is, weet ik dat ik het zonder hardlopen lang niet zo goed had gered als nu.
We hebben allemaal een mentale gezondheid die net zoveel aandacht verdient als onze fysieke gezondheid. Ik moedig iedereen die het moeilijk heeft aan om hulp te zoeken. Ik was zo bang om naar de huisarts te gaan en toe te geven dat er een probleem was, maar nu ben ik zo opgelucht dat ik het gedaan heb. Ik voel me weer mezelf, en hoewel ik weet dat angst iets is waar ik altijd mee zal moeten leren omgaan, soms meer dan anders, ben ik ervan overtuigd dat hardlopen daar een belangrijk onderdeel van is.
We hebben allemaal een mentale gezondheid die net zoveel aandacht verdient als onze fysieke gezondheid. Ik moedig iedereen die het moeilijk heeft aan om hulp te zoeken. Ik was zo bang om naar de huisarts te gaan en toe te geven dat er een probleem was, maar nu ben ik zo opgelucht dat ik het gedaan heb. Ik voel me weer mezelf, en hoewel ik weet dat angst iets is waar ik altijd mee zal moeten leren omgaan, soms meer dan anders, ben ik ervan overtuigd dat hardlopen daar een belangrijk onderdeel van is.
Ik heb hierdoor veel geleerd, maar een van mijn favoriete hulpmiddelen die ik graag met anderen wil delen, is 'De 5 manieren om je welzijn te verbeteren'. Ik vind dat het echt werkt en heb het thuis aan de muur hangen als herinnering.
Zorg goed voor jezelf allemaal.
Jo xx
