Ik kan me niet herinneren ooit een marathon live te hebben gezien. Bij elke marathon waar ik ooit ben geweest, ben ik erheen gerend.
Ik besloot om naar Londen te gaan en de marathon te steunen. Het stond al jaren op mijn lijstje met dingen die ik wilde doen. Ik was natuurlijk teleurgesteld dat ik, net als duizenden anderen, niet via de loting was toegelaten.
Maar supporter zijn, en niet zelf meedoen aan de wedstrijd, was een ongelooflijke ervaring.
De sfeer was elektriserend toen ik op een hek zat, net na de Tower Bridge en na ongeveer 19 kilometer. Iedereen die voorbij kwam, zag er sterk en zelfverzekerd uit, op een enkele na die het in het begin misschien te bont had gemaakt. Ik zorgde ervoor dat ik zo hard mogelijk aanmoedigde, want ik weet uit eigen ervaring dat dat echt een verschil maakt. Tijdens mijn eerste marathon in Parijs had ik mijn naam op de voorkant van mijn shirt staan en zoveel mensen riepen me in de laatste kilometers toe, dat hield me echt op de been. De vrouw naast me bij de marathon van Londen vroeg me: "Hoe ken je zoveel mensen?" Ik legde beleefd uit dat ik dat niet deed en gewoon de naam riep van de persoon op de voorkant van hun shirt! Na een moment van gêne begon ze zelf ook uit volle borst te roepen.
Ik liep door naar kilometer 22 om de lopers aan te moedigen die de laatste rechte lijn ingingen, en dat was misschien wel het moment waarop ze het het hardst nodig hadden. Ik vond opnieuw een geweldige plek, op een goed geplaatst betonnen blok vlak naast het parcours. Schreeuwend, klappend, roepend en in het algemeen zoveel mogelijk lawaai makend om de lopers aan te moedigen, denk ik dat ik mijn steentje heb bijgedragen. Het was mijn manier om iets terug te doen voor al die mensen die me tijdens mijn runs hebben aangemoedigd en toegejuicht.
Die avond was ik vol bewondering voor iedereen die ik zag, die zich zo dapper inzette. Ik was volledig geïnspireerd om hopelijk ooit de marathon van Londen te lopen en opnieuw gemotiveerd om dit jaar alles op alles te zetten voor mijn eigen hardloopambities.
Als je nog nooit een grote stadsmarathon hebt gezien, raad ik je aan om dat eens te doen. Je zult versteld staan en geïnspireerd raken door de steun van de deelnemers en de hardlopers zelf.
PS: De inschrijving voor de marathon van 2017 opent maandag... zeg ik maar even :o)
