Voor veel mensen waren de afgelopen zeven maanden de moeilijkste maanden van hun leven. De wereldwijde Covid-19-pandemie heeft iedereen hard geraakt.
Het aantal gevallen van psychische problemen neemt toe, en helaas ook het aantal zelfmoorden, omdat mensen moeite hebben om met 'het nieuwe normaal' om te gaan. Het is echt zwaar geweest.
Aan het begin van de lockdown had ik allerlei goede voornemens om fitter te worden, elke dag te gaan hardlopen of sporten – ik had zelfs een wekelijks fitnessplan opgesteld – want ik houd me blijkbaar beter aan dingen als ik ze in mijn dagplanning heb opgenomen.
We springen even vooruit naar begin april. Mijn trainingsschema was volledig in het water gevallen, net als mijn conditie. Het dagelijks thuiswerken begon na een paar weken zijn tol te eisen, en dit was nog maar het begin van een kleine neerwaartse spiraal in het leven van Luke. Elke avond, tussen vier en half vijf, was ik klaar met werken, opende ik een biertje en sprong ik in de nieuwe Lay-Z spa-jacuzzi die ik via de Argos-website had weten te bemachtigen. En dat was in feite mijn dagelijkse routine gedurende zo'n drie maanden.
Ik weet niet precies wat er in juli gebeurde, maar alles kwam ineens als een donderslag bij heldere hemel. Ik begon te beseffen dat mijn 'nieuwe normaal' niet vol te houden was en dat als ik zo door zou gaan, ik alleen maar meer zou aankomen dan de paar kilo die ik al was. En daardoor kreeg mijn mentale gezondheid het zwaar te verduren. Eén ding wist ik zeker: mijn uitlaatklep, mijn favoriete vorm van lichaamsbeweging, hardlopen, was volledig verwaarloosd.
Ik ben altijd al een fervent hardloper geweest. Sinds mijn deelname aan de Bupa London 10k in 2010 (zoals het toen nog heette), heb ik elk jaar aan een wedstrijd meegedaan – waaronder de London Marathon in 2018 en de Brighton Marathon in 2019. Ik heb altijd enorm genoten van hardlopen. Of ik nu alleen loop met mijn koptelefoon op, met muziek van Chase & Status of Pendulum op de achtergrond, of in een groep, kletsend met mijn medelopers over wat ik de vorige avond gegeten heb – ik ben dol op hardlopen. Ik krijg er echt een kick van.
Ik had een verandering in mijn leven nodig. Mijn dagelijkse werk werd eentonig en saai (ik werk in de communicatie, maar het bedrijf waar ik toen werkte, smoorde mijn creativiteit enorm), en er gebeurde eigenlijk niets in mijn privéleven omdat mijn vrouw en ik allebei elke dag thuiswerkten... dus ik had eigenlijk niets meer om over te praten!
Dus besloot ik in mijn vrije tijd een Instagram-account te starten, @StressSessions, en een bijbehorende podcast, The Stress Sessions, om mensen te vertellen over mijn mentale gezondheidsreis van de afgelopen paar jaar, met de bedoeling een aantal mensen te helpen.
Wat begon als een persoonlijk verhaal over mijn mentale gezondheid, groeide uit tot iets veel groters. Mijn vrienden en familie begonnen zich open te stellen over hun eigen worstelingen, en mijn oorspronkelijke doel – mensen aan het praten krijgen over mentale gezondheid – werd in één klap bereikt. Het was geweldig!
Toen ik op Instagram op zoek ging naar andere onderwerpen, vroeg ik mijn volgers, inmiddels meer dan 1000, welke thema's ik in toekomstige podcastafleveringen zou moeten behandelen. Suggesties zoals postnatale depressie, slapeloosheid en het impostersyndroom kwamen voorbij, om er maar een paar te noemen.
Toen ontdekte ik Run Talk Run, een wekelijkse hardlooptocht van 5 km waarbij je al hardlopend over mentale gezondheid praat. Twee van mijn favoriete dingen! Na lang scrollen kwam ik de Hackney Run Talk Run en hun leider, Chloe, tegen. Na wat heen en weer appen besloot ik me bij het team aan te sluiten. Maar – en er was een maar – Milton Keynes had op dat moment geen Run Talk Run-groep. Na een kort gesprek met oprichtster Jess Robson besloot ik mijn eigen Run Talk Run in Milton Keynes op te zetten, die nu elke dinsdagavond samenkomt.
En ik heb nooit meer achterom gekeken.
Via mijn podcast en Instagrampagina, The Stress Sessions, heb ik veel lieve mensen ontmoet die graag over hun mentale gezondheid praten, en bij Run Talk Run heb ik ook gelijkgestemden gevonden die hetzelfde willen. Het is geweldig, en ik kan Jess – en Chloe, de leider van Run Talk Run Hackney – niet genoeg bedanken dat ze me hiermee in contact hebben gebracht.
Terugkijkend op de afgelopen zes maanden heb ik echt het gevoel dat ik gegroeid ben en mijn roeping heb gevonden. En dat is allemaal te danken aan het fantastische Run Talk Run, en iedereen die me heeft gesteund met mijn @StressSessions Instagram-account en de The Stress Sessions-podcast (beschikbaar op alle podcastplatforms!) – die inmiddels acht live-afleveringen telt – waaronder één met Run Talk Run-oprichter Jess! ☺.
https://stresssessions.wixsite.com/mysite
Instagram : @StressSessions
Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is om te praten als je last hebt van psychische problemen, of dat nu met een vriend, familielid of collega is. En mijn DM's staan altijd open als je het moeilijk hebt of gewoon even wilt praten. Onthoud: BLIJF PRATEN! Het is zo ontzettend belangrijk voor je mentale gezondheid.
Bedankt
Lucas
