In augustus 2017 besloot ik iets voor mezelf te doen toen mijn jongste naar school ging. Mijn man was een fervent hardloper en had net zijn eerste marathon voltooid, en ik had enorm veel bewondering voor iedereen die hardliep. Zou ik kunnen hardlopen? Ik was iemand die altijd excuses verzon om onder gymles uit te komen, me aan te melden bij de sportschool of een fitnessles te volgen. Ik had nog nooit een sportdiscipline volgehouden en had al drie keer een sportschoolabonnement ongebruikt gelaten.
Voordat ik trouwde, was ik nooit tevreden met mijn gewicht. Ik was niet te zwaar, maar wel een beetje mollig, en dat probeerde ik goed te verbergen. Ik vond nooit de motivatie om af te vallen of mijn lichaam strakker te maken, en hoewel ik op mijn trouwdag wel tevreden was met hoe ik eruitzag, denk ik dat dat meer te maken had met de stress van de bruiloftsplanning en het feit dat ik mezelf de weken ervoor probeerde uit te hongeren.
Na mijn huwelijk raakte ik binnen een paar maanden zwanger en vanaf dat moment begon ik aan te komen. Te veel taart en koekjes en allerlei mislukte dieetplannen zorgden ervoor dat ik vier jaar later mijn tweede kindje kreeg. Ik was lange tijd ontevreden met mijn lichaam en voelde me erg onverzorgd! Op een dag had ik geen excuses meer en zei ik hardop: 'Ik ga veranderen!' Ik sloot me aan bij een online fitnessgroep, waardoor ik niet meer naar een sportschool hoefde. Ik begon met twee workouts per week die ik thuis kon doen en kreeg advies over wat ik moest eten en hoe ik mijn voeding kon bijhouden.
Na een paar maanden volhouden en mezelf opmeten (niet alleen wegen) voelde ik me zoveel beter. Dan gaan we terug naar die dag in augustus 2017... het begin van mijn reis. 'Denk je dat ik kan hardlopen?' vroeg ik mijn man. 'Natuurlijk kun je dat', antwoordde hij. Omdat we een zeldzame dag zonder kinderen hadden, vroeg ik hem om een rondje met me te rennen. Ik jogde, niet erg snel, maar ik stopte niet en rende een hele mijl. Ik werd niet uitgelachen, ik viel niet flauw en ik voelde me redelijk oké, nou ja, oké genoeg om het de volgende dag nog eens te proberen. Ik liep datzelfde rondje van een mijl een paar keer, steeds iets sneller en zelfverzekerder, met Liam als steun.
Ik ging er toen alleen op uit. Ik ging wat sneller en rende wat verder, maar ik hield mijn huis altijd in het midden van mijn hardlooproute, voor het geval er iets zou gebeuren, zoals dat ik naar de wc moest, iets wilde drinken, dat tieners een fles naar me zouden gooien (echte angst) of dat mensen me zouden uitlachen. Toen mijn jongste in september naar school ging, besloot ik om op mijn vrije dag naar een lokaal park te gaan en daar 5 kilometer te hardlopen. Sommige weken ging een vriendin met me mee om me aan te moedigen, en soms was ik alleen. Ik genoot ervan om buiten te zijn en, belangrijker nog, van hoe ik me vanbinnen en vanbuiten voelde!
Mijn kleren begonnen te groot te worden; ik at nog steeds heel gezond en voelde me geweldig! Liam en mijn familie steunden me en moedigden me aan om te gaan hardlopen. Tegen Kerstmis liep ik al 5 km en deed ik mee aan parkrun. Ik was altijd erg nerveus om elke week naar die 5 km-wedstrijd met tijdregistratie te gaan en mijn grootste angst was: zou ik laatste worden? Ik denk dat mijn eerste parkrun-tijd een respectabele 34 minuten was en ik vond het geweldig om elke week te proberen mijn tijd te verbeteren.
In februari 2018 liep ik drie keer per week 5 km en genoot ik van deze nieuwe routine. Omdat Liam weer aan het trainen was voor de marathon, besloot ik mezelf uit te dagen en mee te doen aan een 10 km-wedstrijd. De Hook 10k was in mei, dus ik had genoeg tijd om naar deze afstand toe te werken. Ik besloot ook om me aan te sluiten bij dezelfde hardloopclub (Hatch Warren Runners) als mijn man, om te kijken of dat mijn hardloopavontuur zou bevorderen! Dit was het beste wat ik ooit heb gedaan. Ik heb fantastische hardloopvrienden gemaakt en zoveel geleerd sinds ik lid ben geworden. Ik voel me vereerd om bij elke wedstrijd de clubkleuren te dragen, hoewel ik in het begin bang was dat mensen zouden denken dat ik een professional was en wist wat ik deed. Dat denk ik nog steeds niet!
Zoals je wellicht al vermoedt, leidde die 10 km tot inschrijving voor een 10 mijl-race en vervolgens een halve marathon (hoewel de halve marathon ironisch genoeg vóór de 10 mijl-race plaatsvond). Ik beschouw mezelf nog steeds niet echt als een hardloper, maar ik heb er wel veel plezier in om het te proberen!
Omdat de dingen altijd snel uit de hand lopen, besloot ik mee te doen aan de loting voor de London Marathon ten behoeve van een lokaal goed doel. En raad eens? Ik ben geselecteerd! Ik, die nooit van plan was een marathon te lopen, ben toch geselecteerd! Tot grote vreugde van veel vrienden van mijn hardloopclub, want ik was er altijd zo stellig van overtuigd geweest dat een marathon niets voor mij was. Ik besloot me in te schrijven omdat ik al bijna twee jaar consistent vier of vijf keer per week hardliep en fitter was dan ooit. En als ik dan toch een marathon zou lopen, leek dit jaar me de beste tijd. En als ik dan toch een marathon zou lopen, moest het wel die van Londen zijn, toch?
Ik heb veel artikelen op internet gelezen over trainingsschema's en ook veel beproefde schema's bekeken om mijn eigen 16 weken durende schema samen te stellen dat bij mijn levensstijl past. Om te beginnen zou ik nog steeds 4-5 keer per week hardlopen. Ik zou een intervaltraining of heuveltraining één keer per week inplannen, een rustige duurloop, een tempotraining, een lange duurloop en de mogelijkheid om er nog een extra training aan toe te voegen als ik dat zou willen!
Ik heb een paar vrienden gevonden die ook marathons lopen, ongeveer tegelijk met mij, en die een vergelijkbaar tempo hebben. We hebben tot nu toe de beste trainingen gehad en het is geweldig om deze ervaring met hen te delen. Ze zijn echt een enorme steun, zowel op als naast de weg, en ik denk niet dat mijn training zo goed zou gaan zonder hen. We hebben ook een fantastisch supportteam (waaronder Liam) dat ons aanmoedigt en een deel van onze trainingen meeloopt om ons te helpen door te zetten! Het weer is tot nu toe niet echt gunstig geweest, met bijna elk weekend een storm, maar dat heeft ons niet tegengehouden!
Deze week ben ik halverwege mijn training en het einde is in zicht! Ik weet dat maart een maand wordt waarin ik enorm veel kilometers ga maken en dat ik uitgeput zal zijn als ik ook nog werk en privé probeer te combineren, maar ik heb er ook enorm veel zin in om elke week persoonlijke records te lopen en kilometers te maken waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou kunnen halen! Londen, here I come!
Vroeger dacht ik altijd dat ik geen tijd zou hebben om te sporten naast mijn gezinsleven, werk en andere bezigheden, maar het lukt me wel. (Ik dacht ook dat ik het hardlopen niet zou volhouden.) Met een goede planning en behulp van oppassers lukt het me om minstens vier keer per week te hardlopen. Niemand heeft me ooit uitgelachen of een fles naar me gegooid en ik voel me na elke run fantastisch.
-----------------------------------
Hartelijk dank aan Laura voor het delen van haar hardloopverhaal en we vinden haar laatste zin geweldig: ik voel me altijd fantastisch na elke hardloopsessie!
Je kunt Laura volgen op Instagram -laurasrunningjourney
Als je je hardloopverhaal wilt delen, stuur ons dan een e-mail naar info@runr.co.uk.
Veel plezier met hardlopen!
Teamloper.
