Mijn naam is John Gifford, vader van 2, familieman en een doorsnee man. Dit is mijn verhaal.
Ik heb altijd wel eens hardgelopen om fit te blijven toen ik nog voetbalde. Maar in 2018 is mijn hardloopavontuur echt van de grond gekomen en is het belangrijker voor me geworden dan alleen maar mijn fysieke conditie op peil houden.
Ik heb hardlopen nooit echt serieus genomen. Ik deed wel eens mee aan een jaarlijkse 10 km-loop in een dorp niet ver van mijn huis, maar dat was het dan ook wel. Maar in 2018 werd mijn leven en dat van mijn familie volledig op zijn kop gezet toen mijn oudere broer Alan, die al langer worstelde met zijn geestelijke gezondheid, helaas overleed en een einde aan zijn leven maakte. Ik moest iets doen, iets om meer bekendheid te geven aan deze vreselijke ziekte en om nog één laatste ding voor mijn broer te doen. Toen besloot ik me in te schrijven voor mijn allereerste halve marathon (London Landmarks) en die te lopen ter nagedachtenis aan hem voor het goede doel Mind.
De training voor deze halve marathon heeft me enorm geholpen, zowel mentaal als mentaal. Ik had nooit eerder met een psychische aandoening te maken gehad, totdat ik mijn broer verloor, en ik had geen idee hoe moeilijk het is om met zo'n ziekte te leven. Achter elke glimlach en lach die ik aan anderen liet zien, ging een gebroken man schuil die mijn ware gevoelens verborg. Maar hardlopen bood me uitkomst. Tijdens mijn trainingen concentreerde ik me volledig op het hardlopen. Ik zette mijn koptelefoon op en rende de straat op om mijn zorgen te vergeten. Het gevoel van voldoening na elke run, wetende dat ik trainde voor een doel, dat ik aandacht vroeg voor mentale gezondheid, geld inzamelde voor Mind en het verhaal van mijn broer Alan levend hield, dat motiveerde me enorm.
In maart 2019 liep ik eindelijk mijn eerste halve marathon. Ik voltooide hem in een tijd van 1 uur, 58 minuten en 27 seconden, waar ik ontzettend blij mee was. Maar belangrijker nog, ik droeg bij aan de bewustwording rondom mentale gezondheid. Zoveel mensen deelden hun eigen verhalen met me en vroegen naar die van mij. Het was zo fijn om te weten dat mijn hardloopverhaal mensen het vertrouwen gaf om eindelijk hun stem te laten horen. Er rust al lange tijd een enorm taboe op mentale gezondheid (vooral bij mannen zoals ik, die het zien als een teken van zwakte), waardoor mensen niet over hun eigen problemen willen praten. Een ander groot pluspunt van deze halve marathon was het bedrag dat ik heb opgehaald: meer dan £1600!
Met het ingezamelde geld, de groeiende bewustwording en mijn eigen verbeterde mentale gezondheid, besloot ik dat hardlopen echt iets voor mij was. Sindsdien heb ik meer halve marathons gelopen, parkruns op zaterdag gedaan, ben ik lid geworden van mijn lokale hardloopclub (Harlow Running Club) en een online hardloopclub op Instagram genaamd Runspire. Ik heb onderweg veel persoonlijke records verbeterd en mezelf echt tot het uiterste gedreven. De hardloopgemeenschap is zo geweldig om deel van uit te maken. De steun en aanmoediging van iedereen is ongelooflijk. Ongeacht je niveau, leeftijd of achtergrond, er is niets dan liefde en steun vanuit deze fantastische gemeenschap. Ik heb zowel in het echt als online hele goede vrienden gemaakt. Ik heb oude vrienden weer ontmoet en samen met hen een aantal fantastische hardloopsessies gehad.
Hardlopen heeft mijn leven echt verbeterd. Fysiek voel ik me fitter dan ooit op mijn 32e, mentaal voel ik me goed en het heeft zelfs mijn twee jonge dochters (5 en 8 jaar) enthousiast gemaakt voor hardlopen, waardoor we iets hebben om samen te doen.
Als je mijn verhaal wilt volgen, kun je terecht op mijn Instagrampagina @jg_runs_for_mind. Daar post ik bijna dagelijks en deel ik ook veel andere geweldige hardlopers. Bedankt voor het lezen.
Het is oké om je niet oké te voelen.
