Mijn eerste marathon en de waarde van de uitdaging die net haalbaar is.
Ik voel de behoefte om meteen een enorme disclaimer toe te voegen: ik heb de wedstrijd zelf nog niet gelopen. Technisch gezien betekent dat dat ik geen idee heb waar ik het over heb, maar dat houdt me normaal gesproken niet tegen. En na 10 weken van een trainingsschema van 18 weken heb ik een nieuw persoonlijk record neergezet op de 5 km, 10 km, 16 kilometer en 21 kilometer, 10 kilo afgevallen, kilometerslang door een prachtig landschap, heuvels en bossen gerend, de Great South Run gelopen, een hert laten schrikken, ontdekt dat dijspieren kniepijn kunnen veroorzaken (echt waar?) en geleerd om van het dragen van een hardloopbroek te houden.
Maar het allerbelangrijkste is dat ik weer van hardlopen ben gaan houden. Om het hardlopen zelf, niet om af te vallen of om na afloop een lekkere maaltijd te eten – dit is geen hardloopwedstrijd – maar gewoon uit liefde voor het hardlopen, de onafhankelijkheid van het afleggen van de kilometers op eigen kracht, en de euforie die je voelt als alles op zijn plek valt en je het gevoel hebt dat je de hele dag door kunt gaan.
Het is het mooiste wat er is.
Ik ben nu zo'n vijf jaar hardloper (die is gratis, jongens), zij het met enige regelmaat. Een paar jaar geleden rende ik bijna elke dag, maar zonder specifiek doel voor ogen. Dus als ik afgeleid raakte, was het over. Dan was ik er klaar mee. Teruggaan naar hardlopen was alleen maar demotiverend, een herinnering aan hoe veel makkelijker het vroeger was. Ik wist niet goed hoe ik er weer verliefd op kon worden en terug kon keren naar die geweldige plek – waar je merkt dat je 'even snel een rondje rent' in plaats van elk excuus te zoeken om te blijven zitten.
Dat veranderde in augustus toen een goede vriend (ik denk dat hij een grapje maakte) voorstelde dat ik me zou inschrijven voor de marathon van Pompey. Terwijl ik erover nadacht, viel het kwartje – en realiseerde ik me dat dit precies de uitdaging was die ik nodig had. Een uitdaging – en dit is echt heel belangrijk – die haalbaar is, maar alleen als ik de training perfect uitvoer. En het eten. En de slaap, en de hydratatie, enzovoort. Kortom, ik kon geen enkele stap overslaan als ik de finish wilde halen – en dat was precies de helderheid die ik nodig had.
Dus als je niet zeker weet waartoe je in staat bent, of als je je een beetje stuurloos voelt, probeer het dan gewoon. Jouw net haalbare uitdaging kan een marathon zijn, of een 10 km, of een parkrun, of een ultraloop – maar vertrouw me maar. Schrijf je in, trek je schoenen aan en ga hardlopen. En omdat je erom vroeg (niet echt, maar ik vertel het je toch), dit zijn de dingen die voor mij hebben gewerkt.
1) Lees 'Racing Weight' van Matt Fitzgerald. Een briljant, praktisch boek dat me meer heeft geholpen dan bijna al het andere; er gaat niets boven bijna twaalf kilo afvallen om de kilometers makkelijker te maken. Geen pseudowetenschap, alleen goed advies over hoe je je voedingskwaliteit, gewicht en lichaamsvet kunt meten, monitoren en verbeteren.
2) Maak een plan. Ik heb online rondgekeken en uiteindelijk gekozen voor een plan van Hal Higdon, omdat de lengte me goed uitkwam en omdat ik na het zien van week 1 wist dat ik het aankon. De rest, dacht ik, zou vanzelf wel volgen - en verbazingwekkend genoeg is dat tot nu toe ook zo.
3) Ga hardlopen op trails. Serieus. Dit had eigenlijk nummer één moeten zijn. Er is niets beters dan een route te vinden (er zijn genoeg boeken met mooie wandelingen te vinden - ga gewoon hardlopen), midden in de natuur te zijn en hopeloos te verdwalen. De rust en stilte, de frisse lucht, het landschap, de uitzichten, de dieren in het wild, de afwezigheid van mensen. Laatst rende ik 27 kilometer langs de Jurassic Coast in Dorset, beginnend om 6 uur 's ochtends, en zag ik 18 kilometer lang geen mens. Voor iemand die zo asociaal is als ik, is dat pure gelukzaligheid. Als je normaal gesproken alleen maar rondjes rent in je woonplaats, probeer het dan minstens één keer - je zult overtuigd zijn. En als je dat bent, schaf dan een paar goede trailschoenen aan, want de natte, modderige maanden komen eraan.
4) Loop rustig. Vijf jaar lang dacht ik dat ik elke keer voluit moest rennen, alsof dat de manier was om 'fitter' te worden - niets is minder waar! Vind wat ik je 'tempo voor de hele dag' noem. Dit is meestal een tempo waarbij je nog een gesprek kunt voeren, en zou 80% van je wekelijkse kilometers moeten beslaan. Als je de kilometers in dit tempo kunt afleggen, voorkom je blessures en - ik beloof het - word je steeds sneller zonder jezelf (te veel) te hoeven pushen. Ja, er moeten zeker ook zware trainingen tussen zitten, maar minder is meer in dit geval. Bovendien zul je het hardlopen op deze manier geweldig vinden. 'Geen pijn, geen winst' klopt gewoon niet, in mijn ervaring - als je wilt blijven hardlopen, mag het echt geen pijn doen en je niet het gevoel geven dat je dood wilt.
5) Zorg voor je voeding en hydratatie. Dit is vooral belangrijk als je lange afstanden loopt (meer dan een uur, in mijn beperkte ervaring), maar als je dat doet, neem dan een rugzak en een waterzak mee. Drink wanneer je dorst hebt, maar eet voordat je honger krijgt. Gels en kauwtabletten, probeer ze allemaal uit en kies degenen waar je je niet misselijk van voelt. Houd je bloedsuikerspiegel op peil als je wilt voorkomen dat je de man met de hamer tegenkomt. Zorg ook voor je voeding vóór het hardlopen - ik ontbijt altijd 2 uur voor het hardlopen en dat bestaat uit bagels met pindakaas, zwarte koffie en een glas bietensap. Tot nu toe heeft het me nog nooit in de steek gelaten. Ik heb één keer mijn ontbijt overgeslagen, voor wat mijn zwaarste hardloopsessie tot nu toe was - en dat was maar 8 kilometer!
Maar het allerbelangrijkste advies dat ik je kan geven is: ga ervoor. Stel jezelf die uitdaging en zorg dat je succesvol kunt zijn. Als het alles van je vergt, stel je dan eens voor hoe het zal voelen als je het hebt volbracht. Geen mitsen, geen maren en geen misschien. Geen schouderophalen, geen 'alleen'. En terwijl je je uitslooft, reikt, duwt, leert, struikelt en vloekt, garandeer ik je absoluut dat je van elke minuut zult genieten.
Met dank aan Adam voor zijn waardevolle inzichten in de wereld van de training voor je eerste marathon!
Wil je dat jouw blog wordt uitgeroepen tot RUNR Blog van de Week (#RUNRBOTW)? Stuur dan een e-mail naar info@runr.co.uk
Team Runr
