Als iemand zegt dat ik iets niet kan, probeer ik altijd te bewijzen dat ik het wél kan (of doe ik in ieder geval mijn best!). Ik ben in 2011, op 19-jarige leeftijd, begonnen met hardlopen.
Ik heb osteogenesis imperfecta, ook wel bekend als broze bottenziekte. Ik heb type 1, wat als de mildste vorm wordt beschouwd, hoewel ik al zo'n 50 botbreuken heb gehad (ik ben de tel kwijtgeraakt!).
Simpel gezegd is osteogenesis imperfecta een genetische aandoening die betekent dat de botvorming niet perfect is. De aandoening beïnvloedt de collageenproductie en de kwaliteit van het bot, evenals de ligamenten en pezen. Er is momenteel geen genezing mogelijk (hoewel ik reikhalzend uitkijk naar nieuwe onderzoeksresultaten) en ik probeer mijn aandoening onder controle te houden met hardlopen, zwemmen, algemene krachttraining en vitamine D-supplementen. Ik heb al 3 jaar en 2 maanden geen botbreuk meer gehad, wat volgens mij te danken is aan het hardlopen en sporten.
Ik heb osteogenesis imperfecta, ook wel bekend als broze bottenziekte. Ik heb type 1, wat als de mildste vorm wordt beschouwd, hoewel ik al zo'n 50 botbreuken heb gehad (ik ben de tel kwijtgeraakt!).
Simpel gezegd is osteogenesis imperfecta een genetische aandoening die betekent dat de botvorming niet perfect is. De aandoening beïnvloedt de collageenproductie en de kwaliteit van het bot, evenals de ligamenten en pezen. Er is momenteel geen genezing mogelijk (hoewel ik reikhalzend uitkijk naar nieuwe onderzoeksresultaten) en ik probeer mijn aandoening onder controle te houden met hardlopen, zwemmen, algemene krachttraining en vitamine D-supplementen. Ik heb al 3 jaar en 2 maanden geen botbreuk meer gehad, wat volgens mij te danken is aan het hardlopen en sporten.
Ik kwam een geweldige quote tegen: "Als ze zeggen dat je iets niet kunt, tonen ze hun eigen grenzen, niet die van jou." Toen ik kind was, werd ik ontmoedigd om te sporten, omdat mensen dachten dat ik er niet goed genoeg voor was of dat ik het gewoon niet kon. Gelukkig had ik een fantastische, ondersteunende familie die me bij elke mogelijke gelegenheid liet meedoen (hoewel ze wel een grens trokken bij schaatsen!).
Ik was als kind altijd al actief (ik heb de Junior Great North Run in 2004 en 2007 voltooid) en hield van alle sporten die er waren, waaronder voetbal, basketbal en hockey. Helaas raakte ik op een dag tijdens een voetbaltraining mijn enkel ontwricht en brak ik mijn kuitbeen en scheenbeen. Ik zal altijd van voetbal blijven houden (ik kan nog steeds meer dan 200 keer de bal hooghouden), maar ik heb het hardlopen herontdekt en ben er nooit meer mee gestopt.
Ik bleef buiten en probeerde steeds een stukje te rennen tot het einde van de straat, en elke keer bouwde ik mijn afstand op. In 2011 voltooide ik de Great North 10k in 1 uur en 12 minuten. Ik werd steeds verliefder op hardlopen en ging elke keer een stukje verder. In 2012 voltooide ik de Great North Run in 2 uur en 43 minuten, en dat was een fantastische ervaring.
In januari 2013 stelde iemand voor dat ik me bij een hardloopclub zou aansluiten. Ik wist niet zeker of ik er wel goed genoeg voor was, maar ik vond mijn eerste training fantastisch. Ik werd lid van Saltwell Harriers in Gateshead en ben dat sindsdien gebleven.
Even vooruitspoelen naar 2018: ik ben nu 26 en heb 11 halve marathons gelopen (waaronder de Great North Run 4 keer) en 2 volledige marathons (de Yorkshire Marathon twee keer). Daarnaast heb ik meer dan 50 parkruns voltooid. Vorig jaar heb ik ongeveer 720 mijl hardgelopen (een flinke verbetering ten opzichte van mijn totaal in 2016, zo'n 90 mijl meer). Ik ben ook begeleider voor een slechtziende vrouw. Bovendien ben ik onlangs Leader in Running Fitness geworden en help ik mee bij mijn hardloopclub.
Mijn persoonlijk record bij parkrun is 24 minuten en 20 seconden, mijn 10 km-record is 51 minuten en mijn beste tijd voor een halve marathon, behaald tijdens de Great North Run, is 1 uur, 59 minuten en 58 seconden (ik stond bijna op het punt te huilen toen ik de finishlijn overschreed, omdat mijn Garmin 2 uur en 2 minuten aangaf). Voor iemand die op de basisschool niet eens mee mocht doen met de gymlessen, vind ik dit een geweldige prestatie. Mijn beste marathontijd is 5 uur en 9 minuten, maar ik werk er nog steeds hard aan om die te verbeteren.
Sinds ik ben begonnen met hardlopen, heb ik ook vrijwilligerswerk gedaan bij veel atletiekevenementen, waaronder de Paralympische Spelen van Londen 2012, de Europese kampioenschappen atletiek voor teams in 2013 (waar ik hielp met het uitzetten van de horden) en vele lokale wedstrijden, evenals meer dan 25 parkruns. In 2012 had ik het geluk geselecteerd te worden als fakkeldrager voor de Olympische Spelen van Londen 2012 vanwege mijn vrijwilligerswerk in de sport, wat een absoluut fantastisch moment was.
In oktober 2017 kreeg ik de fantastische kans om te spreken voor meer dan 80 afgevaardigden tijdens een Rare Disease Showcase in Newcastle Upon Tyne. Deze bijeenkomst werd georganiseerd door een geweldige stichting (Findacure Foundation) en ondersteund door de Universiteit van Newcastle (Institute of Genetic Medicine). Dit gaf me de gelegenheid om aan onderzoekers, wetenschappers en patiëntengroepen uit te leggen hoe het is om met een zeldzame ziekte te leven en hoe ik ermee omga door middel van hardlopen.
Als ik ben begonnen met hardlopen door gewoon een rondje over straat te lopen, dan denk ik dat iedereen dat zeker ook kan. Ik raad iedereen, ongeacht het niveau, aan om zich aan te sluiten bij een lokale hardloopclub. De steun die ik heb gekregen en de mogelijkheden die me geboden zijn, zijn echt fantastisch (ik had het geluk dat ik geselecteerd werd voor een clubplek in de marathon van Londen in 2018). Hoewel ik broze botten heb, ben ik nooit anders behandeld dan wie dan ook.
Ik kijk enorm uit naar 2018, om andere hardlopers in mijn club te blijven begeleiden, helpen en inspireren, en om door te gaan met mijn Guide Running-programma. Ik kan niet wachten om de marathon van Londen te voltooien en ik had onlangs het geluk een VIP-plek te winnen voor de Great North Run.
Ik ben nu 16 dagen aan het herstellen van een zware hersenschudding na een val op het ijs, waarbij ik mijn hoofd stootte. Hopelijk is dit allemaal een beetje duidelijk! Gelukkig heb ik geen botbreuk opgelopen, maar ik neem nu een week of twee rust van het hardlopen. Dat staat niet in mijn marathonplan, maar ik blijf wel helpen bij mijn hardloopclub als dat kan. Ik voel me vastberadener dan ooit, zelfs als dat betekent dat ik de finishlijn van de marathon van Londen wandelend moet bereiken.
---------------------------------------
Dank aan Charlotte voor het delen van haar hardloopverhaal en we wensen je veel sterkte met je herstel en het hardlopen.
Als je Charlotte wilt volgen, kun je dat hier doen:
Twitter: charlie_proud
Instagram: charlie_proud91
Strava: Charlotte Proud
Wil je een blog voor ons schrijven? Neem dan contact met ons op via info@runr.co.uk en wie weet ben jij wel de volgende.
Veel plezier met hardlopen en wees trots dat je een hardloper bent!
Team Runr.
---------------------------------------
Als je nog wat inspiratie zoekt, hebben we onlangs een aantal andere geweldige blogs gepubliceerd, dus neem gerust een kijkje:
De overstap naar ultralopen - Lees nu.
Wereldmarathon Majors 2018: Tokio 2018 - Lees nu.
