In maart werd iedereen in het Verenigd Koninkrijk in lockdown geplaatst, waardoor de tijd die men buitenshuis kon doorbrengen beperkt werd en de manier van leven voor veel mensen drastisch veranderde.
Een van de dingen die velen als waardevol beschouwden, was de mogelijkheid om elke dag een uur te bewegen. Nu parkrun is stilgelegd en alle wedstrijden zijn uitgesteld of afgelast, moesten hardlopers zichzelf zo goed mogelijk motiveren voor een periode die voor iedereen een uitdaging zou zijn.
Drie maanden later begint alles zich geleidelijk aan weer te normaliseren. Op het moment van schrijven liggen parkrun en georganiseerde evenementen nog steeds stil, maar we kunnen wel zoveel bewegen als we willen.
We vonden het een goed idee om te horen hoe hardlopers de afgelopen drie maanden hebben ervaren, en meer dan 1000 van jullie hebben ons laten weten hoe jullie die periode hebben beleefd.
Hoeveel heb je de afgelopen 3 maanden hardgelopen?
Wat velen van jullie gemeen hadden, was dat aan het begin van de lockdown de tijd die je mocht besteden aan sporten zo kostbaar was dat hardlopers er optimaal gebruik van maakten en er zo vaak mogelijk op uit trokken. Dat ene uur werd van tevoren gepland, met een uitgestippelde route en de juiste uitrusting al klaar.
Twee derde van jullie gaf aan meer te hebben hardgelopen dan normaal, terwijl 15% zei evenveel te hebben hardgelopen.
Naarmate de lockdown voortduurde, werd het voor ons allemaal steeds moeilijker om gemotiveerd te blijven. Het feit dat er geen einde aan de beperkingen kwam, was mentaal zwaar en maakte het lastig om de hardlooprondjes vol te houden. Velen van ons hadden afspraken in de agenda staan die één voor één werden uitgesteld of geannuleerd. Zelfs met uitgestelde evenementen is er geen garantie dat de nieuwe data in de herfst wel doorgaan, maar het was in ieder geval iets om naar uit te kijken.
De focus op kortere afstanden is een populair thema gebleken, waarbij velen de kans grijpen om te kijken of ze hun tijden op de 5 km en 10 km kunnen verbeteren. We twijfelen er niet aan dat parkrun bij de terugkeer populairder zal zijn dan ooit!
Door de toename in het hardlopen zijn er ook nieuwe routes ontdekt. Hoe vaak loop je wel niet steeds dezelfde route? Het is positief om van de gebaande paden af te wijken, om zo wat afwisseling te creëren en een nieuwe omgeving te verkennen.
Doordat veel mensen niet naar hun werk kunnen, is het dagelijkse woon-werkverkeer verdwenen, wat voor velen positief is. Tijd doorgebracht in de auto of met het openbaar vervoer wordt vaak als onproductief beschouwd, en velen van jullie gaven aan dat dit extra tijd heeft opgeleverd om te gaan hardlopen tussen het gezinsleven en het thuiswerken.
Zal het woon-werkverkeer ten goede veranderen? Ik weet zeker dat velen hun mogelijkheden om thuis te werken zullen evalueren en de positieve aspecten van de afgelopen drie maanden zullen bekijken.
Waarom zijn mensen meer gaan hardlopen?
Het was een manier om even te ontsnappen aan de realiteit. Het was een manier om stress te verlichten. Het was een positieve manier om om te gaan met alle verschillende situaties waarin we ons bevonden, van thuisonderwijs geven aan onze kinderen tot het managen van een drukke werkplanning terwijl we vanuit huis werkten.
Velen zijn tijdelijk werkloos of zelfs hun baan kwijtgeraakt. Iedereen reageert anders op verschillende situaties, maar één ding hebben velen gemeen: ze gebruiken hardlopen om hun mentale gezondheid te bevorderen.
Hardloopclubs
Clubs in het hele land moesten zich aan de regels voor sociale afstand houden, waardoor het lastig was om groepsritten te organiseren.
Aanvankelijk waren individuele hardloopsessies of trainingen met mensen uit je eigen huishouden de enige opties. Voor veel clublopers was dit lastig om aan te wennen, omdat het sociale aspect van drie of vier keer per week hardlopen moeilijk te missen was.
De afgelopen weken zijn de beperkingen versoepeld, waardoor kleinere groepen weer samen konden komen en eindelijk wat kilometers konden maken. De positieve gevolgen hiervan zijn overduidelijk!
We hebben gezien dat gezinnen tijdens de lockdown zijn begonnen met C25K-programma's. De mogelijkheid om samen te hardlopen is iets ongebruikelijks, maar hardlopen heeft hen geholpen om samen iets te doen waar ze allemaal plezier aan beleven.
Doordat er geen wedstrijden meer waren om voor te trainen, was er minder stress en druk, wat voor velen van jullie positief is geweest. De kans om doelen opnieuw te evalueren, je perspectief bij te stellen en goede gewoonten aan te leren, is allemaal benut.
Het heeft mensen ook de kans gegeven om goed uit te rusten en te herstellen van blessures en pijntjes, wat voorheen misschien niet het geval was.
Laten we ook degenen niet vergeten die sinds het begin van de lockdown minder zijn gaan hardlopen. De tijdsdruk van het combineren van werk en privéleven heeft ervoor gezorgd dat het lastiger is geworden om tijd vrij te maken voor hardlopen. Wedstrijden zijn altijd een doel om naartoe te werken, en nu alle wedstrijden zijn uitgesteld, is de motivatie afgenomen en is hardlopen minder belangrijk geworden.
We gaan allemaal op een andere manier met motivatie om en het is niet altijd even makkelijk om die te vinden. De terugkeer van parkrun en andere evenementen wordt met smart verwacht, en we twijfelen er niet aan dat veel hardloopmotivatie weer zal opduiken wanneer deze tijden terugkeren.
We willen jullie graag afsluiten met een citaat van een hardloper dat volgens ons perfect samenvat hoe we de afgelopen maanden hebben ervaren en waarvan we weten dat het velen van jullie zal aanspreken:
'Het voelt alsof ik eindelijk de tijd en de broodnodige mentale ruimte heb gevonden om opnieuw verliefd te worden op hardlopen.'
Laat ons gerust weten hoe je het hardlopen de afgelopen 3 maanden hebt ervaren.
Teamloper.
_____________________________________
