Heuvels, heuvels en nog meer heuvels. Wat een fantastische gelegenheid om bij te zijn, maar jee, die heuvels!
Toen we naar Griekenland afreisden, wisten we dat het parcours heuvels bevatte vanaf 10 km en dat ging nog lang door, maar de realiteit van het beklimmen van wat uiteindelijk één lange heuvel bleek te zijn, maakte de race veel zwaarder dan we hadden verwacht.
Het was een vroege start op de racedag: de wekker ging om 5 uur 's ochtends af, na een vroeg ontbijt vertrokken we om 6 uur om een van de vele bussen te nemen die de lopers vanaf het parlementsgebouw in het centrum van Athene naar de start in Marathon, 42,2 kilometer verderop, brachten.
De start was in het Marathonstadion, een iconische locatie waaraan de marathon zijn naam dankt, en het was een eer voor ons om samen met 17.000 andere deelnemers van over de hele wereld te lopen.
We waren er vroeg - wel twee uur voor de start, wat fijn was omdat we zo tijd hadden om over de 400 meterbaan te wandelen en de sfeer op te snuiven. De eliteatleten begonnen hun warming-up om 8 uur 's ochtends, onder begeleiding van de organisatie. Deze mannen en vrouwen mikten waarschijnlijk op tijden rond de 2:10, wat ongelooflijk snel is!
De spanning steeg naarmate de start dichterbij kwam. Het besef drong tot ons door dat we nog ruim vier uur moesten rennen. De weersvoorspelling gaf bewolking aan. In werkelijkheid was het een stralend blauwe hemel met zonneschijn. Het zou heet worden. Toen klonk het startschot en daar gingen we!
De eerste 10 kilometer waren een ontspannen kennismaking met de marathon van Athene. Mooi vlak parcours met een prachtig landschap om ons heen. Omdat we ons in minder bevolkte gebieden bevonden, was de steun van de supporters wat gering, maar die werd al snel sterker toen we de bebouwde kom bereikten. Toen begon de heuvel...
Eerlijk gezegd maakten de heuvels de loop juist interessanter, omdat je je moest concentreren op je strategie om de finish te halen. Af en toe kwam stevig doorwandelen van pas. Ervaren marathonlopers, waaronder een lid van de 100-marathonclub, gebruikten deze tactiek en het was een goede om over te nemen.
Het meest aangrijpende moment van de loop was de tocht door Mati, het deel van Athene dat eerder dit jaar werd verwoest door bosbranden en waar 99 mensen om het leven kwamen. Verkoolde bomen en uitgebrande huizen waren zichtbaar en de lokale bevolking, gekleed in zwart, moedigde ons aan terwijl we door het gebied renden. Spandoeken met de tekst 'Vergeet de 99 nooit' werden gezwaaid en elke loper droeg de groene hoofdband die we hadden gekregen als symbool voor de inspanning die nodig is om bomen in het gebied te planten en de vegetatie te herstellen. 17.000 mensen die plezier hadden tijdens het lopen van een marathon, gaven de lokale bevolking hoop dat de aandacht voor het evenement en het gebied de broodnodige steun zou opleveren.
We trokken verder. Door de buitenwijken van Athene. De menigte werd steeds groter en er waren steeds meer podia met luide muziek om ons aan te moedigen. De verzorgingsposten waren geweldig! Chocolade, bananen, Powerade, gels, crackers en nog veel meer! We hadden best even kunnen stoppen voor een feestmaal, maar de grote finale in het Panathinaiko Stadion lonkte.
We zullen niet liegen - de heuvels waren zwaar en de weersvoorspelling bleek onjuist, want de zon scheen de hele race fel op ons. We hebben elke 5 km-markering afgevinkt en naarmate we dichter bij de finish kwamen, was het een geweldig gevoel om een van de meest iconische marathons ter wereld uit te lopen.
De laatste paar honderd meter waren fantastisch. Aan beide kanten van de weg stonden rijen van drie rijen toeschouwers en toen we de laatste bocht omgingen, barstte het stadion los en was het geluid ongelooflijk! Duizenden toeschouwers zaten of stonden te juichen en te zwaaien.
De finishlijn kwam in zicht, we staken hem over en we waren klaar. 26,2 mijl afgelegd in iets meer dan 4 uur en 20 minuten. De tijd deed er niet toe. We mikten niet op een bepaalde tijd, maar wilden gewoon heelhuids de finish halen en van de gelegenheid genieten. Dat is gelukt, maar het was zwaar. De benen voelden het echt en de gedachte om even te gaan zitten met wat eten en een biertje was enorm aantrekkelijk!
Tijdens de wandeling naar onze partners zag je de vreugde op hun gezichten, maar ook de pijn bij anderen. De marathon van Athene was iconisch om aan mee te doen en de heuvels en de hitte maakten het extra zwaar, maar het was een genot om te lopen.
Zouden we het aanraden? Absoluut! Het is er eentje die je echt eens moet meemaken en Athene is een fantastische plek om te bezoeken. Heel kindvriendelijk, heerlijk eten en drinken, de lokale bevolking is supervriendelijk en de bezoekende hardlopers zorgden voor een geweldige sfeer tijdens ons bezoek.
Goed gedaan iedereen die heeft meegedaan! Hoewel onze benen een beetje pijn doen, zijn we nu alweer aan het bedenken waar we volgende keer heen gaan!
Craig & Matt
Teamloper.
