Het begin: Hoe word je een triatleet?
Hallo allemaal, mijn naam is Johanna Lechner, ik ben 23 jaar oud en een Duitse triatlete in mijn leeftijdscategorie. Dit jaar neem ik deel aan het Ironman 70.3 Wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Ik deel mijn verhaal graag met jullie!
Ongeveer twee jaar geleden ben ik lid geworden van een triatlonteam in mijn woonplaats en ben ik me wat meer op triatlon gaan richten. Daarvoor had ik wel meegedaan aan een aantal regionale triatlonwedstrijden, wat leuk was, maar na een tijdje voelde ik dat ik meer moest doen. Ik wilde beter en sterker worden en ik wilde een meer gestructureerde training. Bovendien trainde ik veel alleen voordat ik bij het team kwam. Dat kan erg handig zijn, omdat je kunt trainen wanneer je wilt, maar aan de andere kant is het lastiger om de motivatie te vinden om naar buiten te gaan en te trainen in de slechtste weersomstandigheden als je alleen bent. Via het team ontmoette ik mijn trainer en al snel besefte ik dat ik helemaal opnieuw moest beginnen. Als voormalig zwemmer had ik geen verstand van fietsen en hardlopen, en vooral mijn hardlooptechniek was verschrikkelijk!
Een hardloop- en zwemtraining op één dag was in het begin erg zwaar en het kwam heel vaak voor in mijn trainingsschema – ongelooflijk! Na een jaar wilde ik de samenwerking met mijn coach intensiveren om individuele trainingsschema's te maken die perfect aansloten op mijn ambities en mogelijkheden, en op mijn wedstrijdkalender. Gelukkig maar… Ik vertelde mijn trainer dat ik me pas voor mijn eerste Ironman 70.3-wedstrijd had ingeschreven NADAT we hadden afgesproken om samen te werken! Haha! Hij was in het begin erg geschrokken en zei dat het veel te vroeg was voor mij om aan zo'n wedstrijd mee te doen. Maar het was te laat en we moesten ervoor gaan!
Eerlijk gezegd was ik erg onder de indruk van de kilometers en de tijd die mijn teamgenoten aan hun trainingen besteedden. Vaak dacht ik: "Hoe doen jullie dat allemaal? Jullie hebben allemaal een fulltime baan, een gezin, een sociaal leven en...?". Ik bleef gewoon trainen en volgde de instructies van mijn trainer. En na een tijdje besefte ik dat je niet zomaar 's ochtends wakker wordt en denkt dat je eindelijk een triatleet bent. Het is iets waar je aan moet werken, iets waar je naartoe moet groeien. Niet alleen je trainingsschema, maar ook je mentaliteit, je gedachten en je sociale omgeving. Je doet dat niet bewust. Het gebeurt omdat je van de sport houdt en er elke dag aan denkt. Je beseft het wanneer je verliefd wordt op triatlonfietsen en de nieuwste wielen. Wanneer je onderzoek doet naar wedstrijd- en wetsuits en uiteindelijk wanneer je collega's je raar aankijken als je 's ochtends met nat haar, je handdoek en zwemkleding droogt en 's middags in hardloopkleding voor de afterwork-loop het kantoor verlaat (natuurlijk vind je dat tegen die tijd volkomen normaal).
De meeste mensen hebben al een passie voor een van de triatlononderdelen voordat ze met triatlon beginnen. Bij mij was dat zwemmen. Ik heb veel gezwommen in mijn jeugd. Dat helpt me nu, omdat ik de vrije slag niet helemaal opnieuw hoef te leren. De meeste triatleten waren vroeger fietsers of hardlopers en hebben vaak moeite met zwemmen. Mijn grootste probleem is de kracht in mijn benen om echt hard te peddelen en de beperkte hardloopervaring en het uithoudingsvermogen dat ik heb om mijn triatlon met een snelle eindsprint af te sluiten. Iedereen heeft wel iets waar hij of zij aan moet werken, dat is geen excuus om niet met triatlon te beginnen.
Ik hoop dat steeds meer mensen van de bank afkomen, gaan trainen en vechten om hun doelen te bereiken. En daarbij hun gezondheid en veiligheid niet vergeten. Je geest kan klaar zijn voor een marathon of een triatlon, maar dat betekent niet per se dat je lichaam, je spieren en je botten er ook klaar voor zijn. Luister altijd naar je lichaam, mensen, en ga er dan voor!
-----------------------------------------
Hartelijk bedankt voor de blog, Johanna. Als je haar triatlonavonturen wilt volgen, kijk dan hieronder:
