Meteen naar de content
  • Meer dan 85.000 bestellingen sinds 2016 | Vertrouwd door hardlopers | ⭐⭐⭐⭐⭐ Recensies

De race na de DNF!

The One After The DNF!
De loop van zondag was een revanche. Na de zware tocht in Dartmoor, waar ik de handdoek in de ring moest gooien, voelde ik me behoorlijk down. Het is geen fijn gevoel om te beseffen dat je een doel dat je jezelf hebt gesteld niet kunt bereiken. Maar in plaats van bij de pakken neer te zitten, besloot ik mezelf te herpakken, mijn hoofd omhoog te houden en er weer tegenaan te gaan!
De Surrey Hills Challenge stond vervolgens op het programma. Een ultraloop van 60 kilometer in Surrey, van Haslemere naar Denbies Winery in Dorking. Met een start om 7 uur 's ochtends betekende dat dat je op een zondagochtend belachelijk vroeg moest opstaan... maar als je je doelen nastreeft, moet je er wel voor gaan, toch?!
Omdat ik om 6 uur 's ochtends aankwam voor een start om 7 uur, had ik tijd om in te checken en mijn spullen klaar te leggen (aangezien ik de avond ervoor niet helemaal voorbereid was...). Het was ook fijn om wat bekende gezichten bij de start te zien. Dat helpt altijd om de zenuwen te kalmeren en je gedachten af ​​te leiden van de lange dag die voor je ligt.

De loop zelf was geweldig. Ik zou zeggen dat het een vrij laagdrempelig evenement was met bevoorradingspunten om de 10 km. Ik denk dat ik eigenlijk alleen meedoe aan langere races zodat ik van al het eten onderweg kan genieten, en ik ben er vrij zeker van dat ik daarin niet de enige ben! Het smaakt altijd zo goed als je een tijdje heuvels op en af ​​hebt gezwoegd.
Het parcours stelde niet teleur. Het volgde een prachtige route door het landschap van Surrey en bood veel pittige beklimmingen, afgewisseld met lange afdalingen. Dit maakte het een zeer 'loopbare' ultramarathon.

Ondanks de heetste zomer sinds het begin der tijden (dit is misschien wel of niet waar), was het weer ronduit ellendig! Het regende vrijwel de hele dag onafgebroken, met uitzondering van ons langzamere lopers die tot halverwege de middag doorliepen, toen de zon tevoorschijn kwam en het prachtig was. Zo mooi zelfs dat ik aan het einde even stopte om een ​​foto van een waterval te maken. Die waterval bestond waarschijnlijk niet eens vóór de stortbuien van die ochtend!
Het parcours was behoorlijk nat en soms hilarisch. Ondanks dat ik er lang over had nagedacht, besloot ik mijn Brooks GTS Adrenaline-schoenen aan te trekken. Een riskante beslissing gezien de weersvoorspelling. Maar ze zitten wel een stuk comfortabeler dan mijn 'hardcore' trailschoenen. Het betekende dus een dag vol glijden en schuiven – of zoals ik het graag zie – sierlijk over het terrein glijden als een Olympische schaatser. We moesten vaak een soort ravijn oprennen, dat door alle regen in een soort 'rivier' was veranderd. Dus als je er niet van houdt om natte voeten te krijgen of modderige schoenen, dan was dit niet de race voor jou!
Op typisch mijn manier… raakte ik verdwaald! De ultraloop van 37 mijl bleek in werkelijkheid 39,5 mijl te zijn! Ter verdediging… ik was niet de enige. Heel wat mensen leken van het parcours af te dwalen. De mijl die ik de verkeerde kant op liep, was mijn snelste mijl van de dag!! Typisch. Een mijl in 8:50 minuten in de verkeerde richting tijdens een ultraloop is behoorlijk ontmoedigend. Maar in plaats van het in mijn hoofd te laten kruipen en mijn dag te laten verpesten, besloot ik het anders te bekijken. Ik bedacht dat ik 40 mijl zou halen in plaats van ongeveer 37 mijl. Dus dacht ik, nou ja, 40 mijl klinkt veel beter. Dus ik stelde mijn gedachten bij en concentreerde me op het halen van 40 mijl. Ik denk dat het 39,4 mijl werd… maar ik ging echt niet aan het eind van de loop nog een rondje om het veld rennen om het af te ronden naar 40 mijl!
Ik ben zo blij dat ik me hiervoor heb ingeschreven. Soms krijg je in het hardlopen en in het leven te maken met tegenslagen. Ik ben blij dat ik de uitdaging van Dartmoor heb doorstaan ​​en mijn doel om deze ultramarathon te lopen niet heb opgegeven. Het zou zo makkelijk zijn geweest om het idee gewoon uit te stellen tot 2019. Maar het gevoel om de finishlijn te overschrijden is alle pijn en mentale worstelingen onderweg meer dan waard.
Geef je doelen nooit op, zelfs niet als je onderweg obstakels tegenkomt.
Bedankt voor alle steunbetuigingen na Dartmoor en alle goede wensen voor deze loop. Het is geweldig om te weten dat je de steun van de hardloopgemeenschap hebt die je aanmoedigt om de finish te halen!
Veel plezier met hardlopen!
Mat
Teamloper.

Je winkelwagen is leeg