Ik heb tegenwoordig niet altijd veel tijd om te hardlopen. Met twee kinderen van drie en één jaar oud is de ochtend zo hectisch dat ik niets anders kan doen dan de noodzakelijke dingen, en tegen de avond kan ik mezelf wijsmaken dat ik te moe ben om zelfs maar te denken aan het aantrekken van mijn hardloopschoenen. Maar de laatste tijd heb ik geprobeerd mezelf uit die lethargie te halen en ben ik gaan hardlopen zodra mijn dochters in bed liggen. Hardlopen biedt me een uitlaatklep om de moeilijkheden van de dag van me af te schudden, zodat ik de volgende dag weer fris kan beginnen.
Pas toen ik naar de universiteit ging, ontdekte ik hoeveel ik van hardlopen hield. Op school was ik nooit echt dol op hardlopen; verplichte pieptoetsen en steeds maar weer rondjes rennen op dezelfde atletiekbaan waren niet bepaald inspirerend. Maar ik was wel sportief aangelegd, dus toen ik op de universiteit kwam, merkte ik dat hardlopen een goede manier was om snel wat beweging te krijgen tussen de colleges en de avonden in de studentenvereniging door. Het was een verrassing dat hardlopen een prettige manier kon zijn om even te ontsnappen aan de dagelijkse sleur, en omdat ik aan de rand van de stad woonde, kon ik binnen een paar minuten in de natuur zijn. Zelfs een half uurtje was genoeg om even te ontsnappen aan het studeren en de hectiek van een industriële stad in het noorden. Ik rende alleen of met mijn partner, door velden en langs meren in de zomer, om vervolgens in de lange, donkere winter over de stoep te rennen. Ik deed mee aan wedstrijden en trainde streng om de beste tijden neer te zetten. Mijn liefde voor hardlopen bleef bestaan tijdens mijn studententijd, en ik raakte verslaafd aan het regelmatig lopen van flinke afstanden.
Toen ik de universiteit verliet en dag en nacht ging werken, werd alle tijd die ik voorheen aan hardlopen besteedde, geleidelijk aan opgeslokt door andere taken. Hardlopen raakte op de achtergrond en ik zag mezelf niet langer als hardloper. Pas toen mijn oudste dochter twee jaar werd, realiseerde ik me hoeveel ik het hardlopen miste. Ik besefte dat ik volledig opgeslokt was door mijn werk, het moederschap en de ups en downs van het leven. Ik deed niets meer voor mezelf en dus begon ik weer regelmatig te hardlopen. Die eerste hardloopsessie op een druilerige januariochtend was allesbehalve prettig. Mijn benen voelden zwaar aan en mijn longen leken wel gegeseld te worden door de koude lucht. Maar toen ik daarna onder de douche stond, keek ik hoe het warme water over mijn ijskoude huid stroomde en voelde ik de euforie van het voltooien van mijn eerste hardloopsessie in lange tijd. Meteen voelde ik mijn liefde voor hardlopen weer terugkomen.
Foto: Pixabay
Ik merk dat hardlopen juist het beste werkt als het leven moeilijk is. Te midden van de chaos geeft een hardlooprondje me de broodnodige tijd om ongestoord na te denken. Ik loop nu altijd alleen en luister zelden naar muziek of gebruik gadgets. Ik vind het heerlijk om de voordeur uit te stappen en even te ontsnappen naar een andere wereld, zowel fysiek als emotioneel. De vrijheid van buiten zijn, met de bries die langs me strijkt of de regen op mijn huid, werkt als een weldaad tegen stress en vermoeidheid. Ik heb geleerd me te concentreren op de verschillende aspecten van het hardlopen zelf: hoe mijn lichaam aanvoelt, de symmetrie van mijn stappen en ademhaling, en de bezienswaardigheden en geluiden langs de route. Ik laat me meeslepen door mijn gedachten, verwerk de dag of alles waar ik tijd voor nodig heb. Er vindt een helend proces plaats tijdens het hardlopen en als ik thuiskom, voel ik me alsof de tijd die ik heb besteed aan hardlopen me heeft gezuiverd en me klaar heeft gemaakt om verder te gaan met het leven. Hardlopen biedt me een broodnodige uitlaatklep en ik hoop dat mijn liefde voor hardlopen als ontsnapping nog jarenlang zal voortduren.
-------------------------------------
Dankzij Hannah voor het delen van haar blog, ik weet dat we ons er allemaal erg in kunnen herkennen. Het is moeilijk om werk, privéleven en alles wat daartussen komt te combineren, laat staan om ook nog te gaan hardlopen. Maar hardlopen is echt een geweldige manier om even alles te vergeten.
Volg Hannah op www.workinglife2016.wordpress.com of op Twitter @workinglife2016
