Nog maar een paar maanden geleden voelde hardlopen als een ware kwelling. De pijn straalde uit naar mijn baarmoeder en benen, wat leidde tot hevige krampen die, samen met misselijkheid, de hele dag aanhielden.
Na de diagnose endometriose vorige maand bracht ik veel avonden door met frustratie over mijn lichaam, waardoor mijn mentale gezondheid achteruitging. Ik wist dat het accepteren van de pijn niet de juiste oplossing was, en ik begon het bevrijdende gevoel van hardlopen te missen, iets waar ik als tiener zo van had genoten.
Tijdens een gesprek met mijn arts besprak ik het idee om eens per week korte afstanden te hardlopen, maar mij werd verteld dat er nog onvoldoende onderzoek is gedaan om vast te stellen of dit de pijn effectief zou verlichten. Ik ging online op zoek en ontdekte op verschillende forums dat andere vrouwen met menstruatieklachten er wel baat bij hadden. Zij suggereerden dat de daling van het oestrogeengehalte, samen met de gebruikelijke endorfinekick, vrouwen hielp hun slaapritme te reguleren tijdens de week van hun menstruatie. Na dit gelezen te hebben, besloot ik het te combineren met de technieken die ik had geleerd uit het Zweedse wellnessboek 'Finding Sisu'. Dat boek leert dat we ons lichaam versterken door onze verbinding met de natuur te omarmen. Dus, ondanks het ontbreken van het Scandinavische klimaat, besloot ik mijn kracht en uithoudingsvermogen te testen met het op één na beste alternatief: een winterloop in Engeland.
Ik begon met een rustig jogje dat tien minuten duurde, totdat ik kramp kreeg. Beschaamd en geïrriteerd wilde ik meteen opgeven, maar tegelijkertijd verlangde ik zo naar de beloning van het doorzetten ondanks de pijn. Ik stopte en besloot te stretchen en me te concentreren op mijn ademhaling. Ik begon weer, dit keer langzamer en met minder pijn. Mijn lichaam begon op te warmen en ik raakte zo uitgeput dat ik mijn negatieve gedachten niet meer hoorde; mijn geest was volledig gericht op mijn ademhaling.
Zonder een concreet doel om na te streven, wist ik dat ik kon stoppen wanneer het me te veel werd, en die zekerheid hielp me erdoorheen. Ik heb langer gerend dan ik had verwacht, maar ik heb mezelf niet onnodig door de pijn heen gejaagd, en als ik wilde stoppen, deed ik dat ook.
Met een paar dagen rust tussen die hardloopsessie en mijn volgende, bestelde ik Livia, een gadget voor de gezondheid van vrouwen die belooft menstruatiekrampen te verhelpen. De mogelijkheid om de behoefte aan pijnstillers met bijwerkingen te elimineren, en het ongemak van warmwaterkruiken, waren voor mij reden genoeg om het te proberen. Tijdens mijn volgende hardloopsessie droeg ik het apparaat en kon ik letterlijk een extra kilometer afleggen. Het apparaatje was discreet en superlicht, en dankzij de verstelbare pads kon ik ze verplaatsen naar de plek waar de pijn begon.
Ik ben deze maand om de dag blijven hardlopen en draag daarbij een malachietsteen bij me voor momenten waarop mijn concentratie minder is. Ik druk de steen 60 seconden stevig in mijn handpalm en houd hem daarna weer losjes vast. Dit heeft me geholpen om me te concentreren op het tellen, wat op zijn beurt mijn ademhaling ten goede komt. Hardlopen is voor mij essentieel geworden om mijn endometriose onder controle te houden. Zelfs langzame, korte hardloopsessies zijn een gezonde en goedkope manier om te bewegen en kunnen op de volgende manieren helpen:
Het kan slaappatronen reguleren.
Chronische pijn gaat gepaard met slapeloze nachten, maar een rondje hardlopen in de avond kan helpen om zowel lichaam als geest te ontspannen voor het slapengaan.
Het kan ernstige endometriosekrampen verminderen.
Het verlagen van het oestrogeengehalte en het stimuleren van de aanmaak van gunstige stoffen in het lichaam kan krampen verlichten, en rustig joggen helpt het lichaam actief te blijven gedurende een week die anders onder de dekens zou worden doorgebracht.
* Het kan de geestelijke gezondheid ondersteunen
Doordat je energie verbruikt en je concentreert op je ademhaling, wordt je hartslag gereguleerd en komen er 'gelukshormonen' vrij, ook wel endorfines genoemd, die angstgevoelens verminderen.
Tot slot, en heel persoonlijk, is het belangrijkste voordeel van hardlopen dat het helpt tegen de depressieve en woedeaanvallen die ik tijdens PMS ervaar. Het is bijna alsof ik wegren van mijn problemen, met muziek in mijn koptelefoon en mijn gedachten gericht op het afleggen van een flinke afstand. Het enige wat ik kan doen is me concentreren op het zetten van de ene voet voor de andere en controleren of mijn ademhaling in orde is – mijn hersenen hebben nauwelijks ruimte voor iets anders. Ik kom uitgeput, hongerig en met weinig energie thuis om te piekeren of me ergens zorgen over te maken.
Hardlopen is niet voor iedereen met endometriose weggelegd, maar als je langzaam kunt joggen of een klein stukje kunt afleggen, dan lukt het al. Het kan wonderen doen voor je gezondheid, zelfs als je zo langzaam loopt dat het meer op wandelen lijkt. Hardlopen heeft me geholpen om me te concentreren op wat ik wél kan in plaats van wat ik niet kan. Het heeft me een gezonde dosis positiviteit gegeven, waardoor mijn traject met endometriose een stuk draaglijker is geworden.
----------------------------------
Met dank aan Catherine voor het delen van haar ervaring met hardlopen als middel tegen endometriose. We hopen dat het anderen ook kan helpen.
Veel plezier met hardlopen.
Teamloper.
