Naam: Daniel Del Piccolo
Leeftijd: 39
Strava: https://www.strava.com/athletes/515331
Twitter: @SouthCoastPiper
Website: thepipersbox.co.uk
Ik heb me door de jaren heen in talloze komische gesprekken bevonden, waarin familie en vrienden me vroegen waarom ik mezelf in vredesnaam de pijn van een hardloopsessie wilde aandoen. Vaak denk ik tijdens een zware training nog eens serieus na over die vragen: "Waarom heb ik besloten om mezelf dit nu alweer aan te doen?", "Welk excuus kan ik bedenken om dit te rechtvaardigen?", "Ik zou thuis kunnen relaxen, van mijn favoriete snack kunnen genieten of nog in bed kunnen liggen." Eén ding is zeker: hardlopen is zwaar. Toen ik begon, haatte ik het. Dus waarom ben ik ermee doorgegaan en waarom heb ik het al die jaren volgehouden?
De bovenstaande vragen spoken vaak door het hoofd van een hardloper, vooral wanneer de benen zwaar aanvoelen of protesteren tijdens een tempotraining of wedstrijd. Ik heb de redenen gevonden waarom ik hardloop, en dankzij die redenen voel ik me altijd enorm dankbaar en bevoorrecht dat ik eraan mag deelnemen. Hardlopen is een vast (hoop ik!) onderdeel van mijn leven geworden. Als ik niet aan het hardlopen ben, plan ik de volgende. En als ik de volgende niet aan het plannen ben, analyseer ik mijn eerdere activiteiten en kijk ik vaak naar wat andere hardlopers doen, om ideeën en trainingstechnieken op te doen die me kunnen helpen verbeteren. Hieronder staan een paar redenen waarom ik hardloop, en redenen die ik geef wanneer vrienden me aankijken alsof ik helemaal gek ben. Ik geef toe dat ze het vaak echt niet willen horen en denken dat het een saaie bedoeling is – dat snap ik helemaal! – maar ik heb desondanks duidelijke redenen waarom ik het doe.
1. Contrast tussen comfort en ongemak.
Ik besteed wekelijks veel tijd aan hardlopen. Een deel van dat hardlopen gaat comfortabel, maar een groot deel ervan is ook oncomfortabel.
Wat ik door de jaren heen het meest interessant heb gevonden, is hoe groot het contrast is dat dit in mijn dagelijks leven creëert. Hoe meer ongemak ik verdraag, hoe meer ik geniet van de comfortabele momenten. Neem bijvoorbeeld een kop koffie aan mijn bureau op het werk overdag; dat is geen probleem en ik drink hem vaak zonder erbij na te denken op. Maar een kop koffie na een lange hardloopsessie overdag is absoluut heerlijk en zo ontspannend. Het vergroten van de kloof tussen comfortabele en oncomfortabele ervaringen scherpt de zintuigen op een positieve manier. Oké, mijn voeten of benen zullen dat misschien niet zo ervaren, maar toch. Het geeft me een natuurlijker gevoel van bewusterheid ten opzichte van alledaagse dingen.
2. Mijn gedachten vertragen.
3. Er is geen betere gemeenschap
Toen ik begon, kende ik maar een paar vrienden die hardliepen. Een paar jaar later ken ik er zoveel meer. De hardloopgemeenschap is geweldig. Als iemand die in de loop der jaren verschillende andere hobby's heeft gehad, is hardlopen echt uniek in zoveel opzichten. Andere hardlopers steunen elkaar enorm en veel hardlopers offeren hun eigen training en wedstrijdtijd op om anderen te helpen beginnen of hun doelen te bereiken. Toen ik begon, had ik geen idee hoeveel verschillende clubs en groepen er waren. In Portsmouth hebben we een heleboel verschillende georganiseerde en informele groepen die elke week hardlopen en al die groepen staan open voor iedereen. Dit maakt het echt inclusief voor iedereen, ongeacht leeftijd, om te beginnen en er deel van uit te maken. De hardloopgemeenschap hier bestaat uit officiële clubs, informele hardloopgroepen, parkrun-evenementen voor volwassenen en kinderen, en lokale wedstrijdleiders die het hele jaar door evenementen organiseren. We hebben Great Run Local hier in Portsmouth, hardloopclubs voor gezinnen en nu zelfs onze eigen hardloopwinkel! En het blijft maar groeien en beter worden. Er duiken regelmatig nieuwe groepen hardlopers op. Dat is voldoende bewijs dat het goed werkt en mensen aanmoedigt om actiever te worden.
Ik heb in de loop der jaren geweldige vriendschappen gesloten met andere hardlopers en vind het erg leuk om regelmatig met andere hardlopers af te spreken. Ik garandeer dat het gesprek altijd meteen over hardlopen gaat, maar dat is een onderwerp dat we allemaal gemeen hebben. Er valt altijd wel iets van anderen te leren en andere hardlopers delen graag hun kennis en ervaringen. Ik houd nu doordeweeks contact met hardloopvrienden en probeer af te spreken wanneer het ons uitkomt. Op het werk werkt dat het beste, omdat we er dan allemaal tegelijk zijn en klaar zijn om te beginnen!
4. Zo veel ervaringen
Hobby's, serieus of niet, brengen geweldige ervaringen en kansen met zich mee. Ik heb een andere serieuze hobby: muziek, die ik heb omgezet in een parttimebaan. Net als muziek heeft hardlopen me zoveel nieuwe ervaringen gebracht. Mijn eerste kilometers waren een ervaring die ik nooit zal vergeten. Ik sprak elke zondagochtend af met een paar vrienden aan de boulevard van Portsmouth en we probeerden van het zwembad in Eastney naar de pier te rennen zonder te stoppen (dat lukte zelden, maar het was leuk!). Die ochtenden waren geweldig en ik kijk met veel plezier terug op die eerste kilometers. Een tijdje later deed ik mee aan mijn allereerste Great South Run. Wie eraan heeft meegedaan, weet hoe fantastisch het is. De kick is echt een belevenis op zich. Weer een paar jaar later liep ik mijn eerste parkrun, halve marathon, marathon en ultramarathon. Aan elk van die evenementen heb ik fantastische herinneringen en ervaringen verbonden die ik als niet-hardloper nooit had meegemaakt. Ik heb zoveel meer van het land gezien, talloze routes en paden verkend en ongelooflijk veel kennis opgedaan. Ik heb de hoogte- en dieptepunten van mijn eerste 100 km-race mogen delen met een goede vriend, een ervaring die ik nooit zal vergeten. We zijn nu bezig met de planning en training voor onze eerste 100 mijl-race dit jaar. Hardlopen heeft me ook de kans gegeven om de andere kant van de zaak te zien. Ik heb het geluk gehad om als vrijwilliger mee te werken aan de lokale parkruns voor senioren en junioren. Ik kan iedereen aanraden om eens mee te helpen als vrijwilliger en te zien wat er achter de schermen van een evenement gebeurt. Het is echt leerzaam!
5. Kwaliteitstijd met het gezin
Zoals we allemaal weten, kan hardlopen een erg egoïstische sport zijn. Egoïstisch in de zin dat het veel training en wedstrijdtijd vergt, waardoor er weinig tijd overblijft voor familie en vrienden. Veel partners, kinderen en families staan dan op verschillende punten langs de route te wachten of halen de deelnemers op bij de finish. Ik weet dat mijn eigen gezin dat ook wel eens heeft meegemaakt. Maar het hoeft niet altijd zo te zijn. Hardlopen is iets waar iedereen van kan genieten, ook de kinderen! Mijn gezin kijkt er echt naar uit om elke week een paar uur buiten door te brengen bij Eastney junior parkrun. Het is een routine waar we echt aan gewend zijn, en de kinderen weten dat ze, als ze niet willen rennen, kunnen helpen als vrijwilliger of gewoon kunnen kijken en de andere kinderen aanmoedigen. En als het hardlopen voorbij is, zijn we toch al buiten en kunnen we een balletje trappen of wat rondrennen. Het is frisse lucht en voor je het weet heb je een paar fijne uurtjes buiten doorgebracht. Mijn kinderen vinden het ook leuk om de finish te zien en zijn na een paar langeafstandswedstrijden zelfs al eens met me meegelopen door het finishgebied. Dat zijn mooie herinneringen die we voor altijd zullen koesteren. Mijn kleintjes hebben zelfs al eens meegeholpen bij Southsea parkrun en hebben er ook allebei hardgelopen of gewandeld. Ik moet bekennen dat ik tijdens een van die runs een zak snoep voor mijn dochter hield om haar tot de finish te motiveren, maar ze deed het met een brede glimlach!
6. Zelfvertrouwen opbouwen
Alles bij elkaar genomen, levert hardlopen echt veel positieve dingen op. Of het nu gaat om de ervaringen van het verkennen van de natuur, het verbeteren van je persoonlijke record op een lange afstand, het leegmaken van je hoofd, het hardlopen met anderen, of het meer kunnen genieten van de kleine dingen in het dagelijks leven. Voor mij geeft al dat goede zelfvertrouwen, omdat ik het gevoel heb dat ik altijd iets bereik. Jezelf ertoe aanzetten om vroeg op te staan en te gaan hardlopen, geeft je aan het einde van de dag een gevoel van voldoening, wat op zijn beurt leidt tot een veel positievere mindset. Ik bereik misschien niet wat anderen 'geweldig' zouden noemen, maar het gaat erom hoe het me laat voelen en welk effect het op me heeft. En daarmee komt het zelfvertrouwen om het te delen en anderen ook te laten genieten van hardlopen.
