Waarom Ratchet rent…
Als iemand je vraagt waarom je hardloopt, is het heel moeilijk om maar één reden te noemen, want er zijn er zoveel. Voor mij begon het als een fitnessding, maar het is zoveel meer geworden. Ik heb al heel lang last van angst en ik had niet eens door hoeveel hardlopen me daarbij zou helpen. Het geeft me even tijd voor mezelf en helpt me dingen te verwerken. Ik vind het fijn om gefocust te zijn en hardlopen helpt me daar echt bij. Het heeft me ook op veel manieren uit mijn comfortzone gehaald, wat een heel positieve ervaring is geweest. Ik kan enge dingen doen en ik kan er zelfs van genieten, ook al pieker ik er van tevoren veel over. Zelfs op mijn moeilijkste dagen is hardlopen een constante factor in mijn leven geweest. Het helpt me beter te slapen, helderder te denken en geeft me focus. Ik merk ook dat het me onderweg uitdagingen biedt en op sommige dagen heb ik zelfs het gevoel dat ik iets bereikt heb voordat ik aan een wedstrijd of evenement ben begonnen.
Toen ik me aanmeldde bij mijn hardloopclub was ik ontzettend nerveus. Die dag in mijn eentje komen was een enorme stap voor me. Iedereen met angstgevoelens kent dat gevoel wel: aankomen op een nieuwe plek, tussen nieuwe mensen, helemaal alleen. Zwetende handen, een bonzend hart, de angst om niet goed genoeg te zijn of niet aardig gevonden te worden. Ik had mezelf er bijna van overtuigd om niet te gaan en was er gewoon voorbijgereden, maar ik ben zo blij dat ik toch ben gegaan. Niet alleen is mijn hardloopvermogen verbeterd (wie houdt er nou niet van een persoonlijk record om je een boost te geven 😏), maar mijn zelfvertrouwen is ook enorm gegroeid. Ik doe nu dingen die ik me nooit had kunnen voorstellen en ik heb geweldige nieuwe vrienden gemaakt die me steunen en motiveren.
Ik ga niet beweren dat hardlopen alle angst volledig wegneemt (zie onderstaand bericht van mijn blog van vorige maand), maar het helpt zeker.
“ De angst steekt weer de kop op. Het is frustrerend, vermoeiend en ik ben het zat dat het er altijd is. Ik dacht dat een rondje hardlopen vanavond me zou helpen mijn hoofd leeg te maken en ‘dat’ gevoel te verlichten. Niet dus. Ik kan geen diepe ademhalen, mijn hardlooprondje was verschrikkelijk en ik heb geen zin om met iemand te praten. Zo, ik heb het gezegd - angst is klote en als je denkt dat ik daardoor raar ben, nou ja, dan zij het zo (we weten allemaal dat ik dit niet meen ️)”
Ik ben natuurlijk nog steeds nerveus voor een hardloopsessie, maar zodra ik begin te rennen, voelt het alsof er een last van mijn schouders is gevallen. Ik kan me dan makkelijker openstellen en met de mensen om me heen praten. Er gaat weinig boven het gevoel dat ik krijg na een goede training of na het verbeteren van mijn persoonlijk record, wanneer mijn focus volledig op het hardlopen ligt, ik iemand vooraan in de gaten houd om in te halen of de kilometers aftel tijdens een lange duurloop. Het gevoel dat ik iets bereikt heb, helpt me echt om positief te blijven en daardoor voel ik me alsof ik alles onder controle heb.
