Als je in het Verenigd Koninkrijk woont, heb je ongetwijfeld wel eens gehoord van een aantal afschuwelijke misdaden in de afgelopen jaren, waaronder de moorden op de zussen Nicole Smallman en Bibaa Henry, Sarah Everard, Sabeena Nessa en Ashling Murphy. Al deze vrouwen werden vermoord door een mannelijke dader die ze niet kenden.
We weten dat dit soort misdrijven uiterst zeldzaam zijn, maar de gesprekken die hierdoor op gang kwamen, brachten een aantal zeer reële en veelvoorkomende angsten, ervaringen en zorgen aan het licht van vrouwen in het hele land, maar ook binnen de hardloopgemeenschap, met betrekking tot veiligheid en intimidatie.
Het doel van dit artikel is niet om angst aan te wakkeren, maar om de vele zorgen te belichten die door zoveel vrouwelijke hardlopers zijn geuit. Een deel van het goedbedoelde, maar misplaatste advies dat sinds de aanslagen is gegeven, omvatte onder andere de aanbeveling aan vrouwen om niet alleen naar buiten te gaan, om overdag in openbare ruimtes te sporten, om na te denken over hun kledingkeuze of om hun sleutels of een ander voorwerp als wapen bij zich te dragen.
Moeten we ons afvragen of we wel in alle rust en veiligheid kunnen sporten zonder bang te hoeven zijn lastiggevallen, aangevallen of erger, voordat we naar buiten gaan? Het probleem is niet hoe laat een vrouw gaat hardlopen of welke korte broek ze aantrekt, het is niet de taak van een vrouw om ervoor te zorgen dat een man haar niet aanvalt of haar uitscheldt op straat.
Wij zijn van mening dat het probleem hier bij de daders ligt, en dat zijn in de overgrote meerderheid van de gevallen mannen. We hebben de reactie op sociale media gezien: "Ja, maar niet alle mannen". Natuurlijk niet alle mannen, maar genoeg mannen om ons te doen twijfelen welke mannen een risico vormen. Als je daar het verontrustende feit aan toevoegt dat de moordenaar van Sarah Everard een actieve politieagent was, wordt het wantrouwen jegens ogenschijnlijk integere en gezaghebbende mannen begrijpelijker.
Dit roept de vraag op: wat kunnen we gezamenlijk doen om dit soort gedrag binnen deze kleine groep mannen te stoppen? En wat kunnen we allemaal, mannen en vrouwen, doen om onze veiligheid tijdens het hardlopen te verbeteren? Hier zijn een paar ideeën voor concrete actie, van basisetiquette op straat en in de natuur tot het stimuleren van een positievere houding bij de mensen om ons heen:
- Als je kinderen hebt of met jongeren werkt, ga dan met hen in gesprek over de onderwerpen die in de media aan bod komen. Het is essentieel om al op jonge leeftijd met jongeren te praten over gelijkheid, diversiteit en respect voor elkaar, als we de houding en het gedrag ten opzichte van vrouwen willen veranderen.
- Plan je route en vertel altijd iemand waar je bent en wanneer je vertrekt en terugkeert. Op die manier is er hulp in de buurt als er iets misgaat of als je gewond raakt.
- Neem je telefoon mee en zorg dat deze opgeladen is.
- Zorg dat je zichtbaar bent, draag 's nachts verlichting en reflecterende kleding zodat je opvalt en kunt zien waar je naartoe gaat.
- Er zijn apps die je kunt downloaden waarmee je kunt bijhouden waar je bent en waarmee je geselecteerde contactpersonen een melding krijgen wanneer je bepaalde punten op je reis bereikt (of juist niet).
- Wees je bewust van je omgeving en wat er om je heen is.
Wat kunnen mannen concreet doen om te helpen?
-
Spreek je uit tegen onacceptabel gedrag. Wees geen stille toeschouwer als je ziet dat een vriend of collega vrouwen naroep of naar ze claxoneert; dit soort gedrag kan erg intimiderend zijn, zeg er iets van!
- Als je een alleenstaande vrouw tegenkomt, zeg dan vriendelijk hallo of glimlach, doe je capuchon af als je die draagt, ga opzij en houd voldoende afstand op het pad zodat jullie elkaar gemakkelijk kunnen passeren.
-
Probeer mensen niet te laten schrikken door plotseling van achteren te verschijnen. Probeer mensen te waarschuwen wanneer je nog een paar meter van ze verwijderd bent, zodat degenen die voor je lopen weten dat je ze gaat inhalen en je ze niet laat schrikken. Als je als man aan het hardlopen bent, stel je dan eens voor hoe het voor een alleenlopende vrouw zou voelen als je plotseling, hijgend en zwetend, achter haar aan komt rennen. Een vrolijke groet van een afstand kan dan wellicht helpen.
- Geef alsjeblieft geen commentaar op wat iemand draagt tijdens het sporten, het gaat je echt niets aan, hoe onschuldig het je ook lijkt.
- Als je een vrouw alleen in de heuvels ziet, probeer haar dan niet tegen te houden en haar te helpen, tenzij ze erom vraagt. Zou je hetzelfde doen als je een man alleen in de bergen ziet?
- Als je deel uitmaakt van een grote groep wandelaars of fietsers, bedenk dan hoe intimiderend dat kan zijn voor een vrouw die alleen op pad is. Ga aan de kant staan, zodat ze zich niet ingesloten voelt doordat ze door jullie heen moet rennen of lopen.
- Wees een bondgenoot. Als een vriendin je vertelt dat ze zich door iets of iemand bedreigd voelt, probeer het dan niet zomaar af te wimpelen. Als er iets aan de hand is waardoor ze zich zo voelt, kijk dan wat je kunt doen om te helpen.
Hardlopen en de natuur zijn bovenal iets wat we allemaal samen kunnen doen en waarvan we kunnen genieten. Het is nooit oké om de activiteiten waar we van houden te moeten beperken omdat we ons bedreigd voelen door het gedrag van anderen.
Teamloper.
