In de eerste editie van Be Inspired van 2018 spraken we met Laura, iemand uit onze eigen omgeving, die onlangs weer is begonnen met hardlopen na de geboorte van haar kind 10 maanden geleden.
1 - Hoe lang loop je al hard?
Ik loop al ruim 10 jaar hard.
2 - Hoe ben je begonnen met hardlopen?
Een paar vrienden van mij begonnen mee te doen aan hardloopwedstrijden, dat inspireerde me om het ook eens te proberen. Mijn eerste wedstrijd was een kerstloop in 2006 in Battersea Park.
3 - Wat is tot nu toe je grootste prestatie geweest?
Ik liep de marathon van Londen in 2009 voor Well Child. De training was zwaar met veel fysiotherapeutbezoeken, maar de dag zelf was fantastisch en maakte alles de moeite waard. Elk jaar als ik de marathon zie, doe ik toch weer mee aan de loting, ook al had ik gezworen dat ik nooit meer zo'n lange afstand zou lopen!
4 - Sinds de komst van de 7 maanden oude Archie, hoe heb je de tijd gevonden om te hardlopen?
Het is fijn om een heel ondersteunende partner te hebben die me helpt tijd vrij te maken om te hardlopen en me aanmoedigt. Een hardloopbuggy is ook een goede aanvulling; hij valt erin in slaap, wat zorgt voor een blije hardlopende mama!
5 - Heb je rituelen voor of na het hardlopen waar je je absoluut aan moet houden?
Het is niet zozeer een ritueel, maar terwijl ik wacht om over de startlijn te gaan, vind ik het heerlijk om een paar minuten naar de mensen te kijken. Hardlopen trekt zo'n diverse groep deelnemers aan en ik vind het geweldig om te zien hoe iedereen samenkomt om te rennen. Je hebt alleen een paar hardloopschoenen nodig om mee te doen.
6 - Wat is je favoriete maaltijd na het hardlopen?
Altijd geroosterd, met een groot glas rode wijn :-)
7 - Wat is je favoriete vrijetijdsbesteding als je niet aan het hardlopen bent?
Ik ben dol op koken, het ontspant me altijd, en ik geniet ook enorm van het eten achteraf!
8 - Merk je iets anders aan hardlopen sinds je moeder bent geworden?
Absoluut. Er echt op uit gaan om te hardlopen is veel moeilijker. Het moet niet alleen passen bij de voedings- en dutjestijden, je niet té moe voelen, maar je moet ook nog de motivatie hebben om te gaan hardlopen. Dat alledrie tegelijk lukt, is zeldzaam! Hoewel ik me elke keer dat het me lukt om te gaan hardlopen, mentaal zoveel beter voel omdat ik even de ruimte en tijd voor mezelf heb gehad om na te denken. Ik merk dat ik sinds de geboorte van Archie veel meer van hardlopen geniet. Binnenkort begin ik weer met werken, wat qua tijd een extra uitdaging zal zijn, maar ik ben vastbesloten om door te zetten. Laat de zomer en de langere avonden maar komen!
9 - Als je ergens ter wereld aan een hardloopwedstrijd zou kunnen meedoen, waar zou je dat dan doen en waarom?
Ergens met een prachtig landschap, ik voel me elke keer weer verwend als ik langs de kust van Southsea ren, vooral op een zonnige dag. Dus misschien ergens in het groen, in de bergen, een evenement in de Noorse fjorden zou geweldig zijn.
10 - Als je een etentje zou mogen organiseren met 4 andere hardlopers (beroemd of niet), wie zouden dat dan zijn en waarom? En, nog belangrijker, wat zou er op het menu staan?
- Paula Radcliffe - het zou interessant zijn om te horen hoe zij het voor elkaar kreeg om een professionele hardloopcarrière te combineren met het moederschap.
- Eddie Izzard – wat hij heeft bereikt en waar hij zich voor heeft ingezet voor goede doelen is inspirerend, zeker voor iemand die je niet direct als een hardloper zou beschouwen. Hij zou bovendien voor wat humor kunnen zorgen tijdens het diner!
- Liam Malone – hoe hij zijn angst heeft overwonnen door mindfulness te gebruiken om hardloopdoelen te bereiken, en hoe hij dat promoot om andere jongeren die ermee worstelen te helpen, vind ik echt bewonderenswaardig (naast het winnen van een paar olympische medailles!).
- Leanne Davies - oprichtster van run mummy run. Ik heb gemerkt dat een goed ondersteunend netwerk ontzettend belangrijk is als je net moeder bent geworden, en ik ben dol op deze groep (net als veel anderen!) die zowel nieuwe als ervaren hardlopers aanmoedigt en steunt.
Op het menu - dat is lastiger dan wie ik moet uitnodigen... Ik kan nooit een beslissing nemen over eten en ben ALTIJD jaloers op andermans eten, dus waarschijnlijk iets om te delen, zoals Griekse mezze.
