Hardlopen bij temperaturen van 48 graden Celsius (120 graden Fahrenheit). Stel je eens voor hoe heet dat is. Melissa is de nieuwste hardloopster die we in Be Inspired hebben gesproken en dit is wat ze moet doorstaan in haar thuisstaat Arizona in de VS!
Toen we dit hoorden, vonden we het een goed idee om wat meer te weten te komen over haar hardloopprestaties:
1 - Hoe lang loop je al hard?
Ik loop nu iets meer dan vier jaar hard. Ik wacht nog steeds op die 'runners high' die ik tot nu toe alleen krijg als ik gestopt ben met hardlopen en bezweet op de bank in elkaar zak. Een beetje zoals wanneer je je hoofd tegen een muur stoot - het doet pijn terwijl je het doet - maar het voelt ZO GOED als je eenmaal gestopt bent. Zo is hardlopen voor mij.
2 - Hoe ben je begonnen met hardlopen?
Een vriendin daagde me uit om samen met haar een halve marathon te lopen. Ik lachte haar uit. Echt heel erg. Maar toen ik thuis was, erover nadacht en dacht: "Ach, waarom ook niet!", schreef ik me in. En ik heb er nooit spijt van gehad.
3 - Wat is tot nu toe je grootste prestatie geweest?
Het verliezen en behouden van een gewichtsverlies van 50 kilo staat hoog op mijn lijstje – net als het voltooien van mijn eerste triatlon vorig jaar. Beide dingen had ik nooit voor mogelijk gehouden. Eerlijk gezegd sta ik er nog steeds versteld van dat ik ze allebei heb bereikt.
4 - Heb je rituelen voor of na een wedstrijd waaraan je je strikt moet houden?
Ik trek me terug in mijn eigen gedachten en mediteer over wat ik wil bereiken en volbrengen. En daarnaast eet ik soms een Reese's pindakaasbeker. Oordeel niet.
5 - Wat is je favoriete maaltijd na het hardlopen?
Na een hardlooprondje in de ochtend hier in Arizona, waar het meestal 36 graden Celsius in de schaduw is, kies ik voor een proteïnereep en ijswater. Als volledige maaltijd na een wedstrijd eet ik het liefst ALLES. Vooral pizza en gefrituurde snacks.
6 - Wat is het mooiste dat je ooit op een evenement hebt meegemaakt?
Mensen die anderen helpen. Ik heb een reddingsactie bij de finish meegemaakt en eraan meegedaan, waarbij een vriend van mij letterlijk in elkaar zakte. Een andere hardloper (een volslagen vreemde) rende naar voren en samen droegen we mijn vriend over de finishlijn. Hardlopers zijn ongelooflijk aardige en meelevende mensen. Ik ben er trots op deel uit te maken van een van de beste gemeenschappen ter wereld: de hardloopgemeenschap.

7 - Je hebt je eigen hardloopcommunity in de Verenigde Staten opgericht. Wat was de aanleiding voor het creëren van Run, Heifer, Run!?
Run, Heifer, Run! is ontstaan nadat ik begon te trainen voor mijn eerste wedstrijd, de halve marathon. Een vriend van me uit een afgelegen gebied belde me op en riep met een zwaar zuidelijk accent: "Run, Heifer, Run!" Het was grappig en het was waar. Nadat ik een blog met dezelfde naam was begonnen, gebeurde er iets magisch. Mensen begonnen te zeggen dat ze zich herkenden in mijn verhalen, mijn worstelingen, en ze begonnen hun eigen verhalen en worstelingen te delen. Voordat ik het wist, hadden we een wereldwijde beweging. We hebben duizenden vaarzen over de hele wereld, op 6 continenten.
8 - Wat is je favoriete vrijetijdsbesteding als je niet aan het hardlopen bent?
Ik hou van lezen en puzzelen, en van tijd doorbrengen met mijn vrienden en familie. Reizen is momenteel mijn grote passie.
9 - Als je ergens ter wereld aan een hardloopwedstrijd zou kunnen meedoen, waar zou je dat dan doen en waarom?
Nou, ik wil niet opscheppen, maar mijn beste vriend Bart Yasso heeft me verteld dat hij een marathon van 42,2 kilometer met me wil lopen. Ik wacht dus op zijn keuze voor de wedstrijd, en dan loop ik hem gewoon voor de lol (misschien laat ik hem zelfs winnen, ik denk dat hij dat wel leuk vindt). Ik hoop dat hij Parijs kiest, want dat is mijn favoriete stad, en dan loop ik het met mijn favoriete hardloper aller tijden. Geen druk hoor, Bart.

10 - Als je een etentje zou mogen organiseren met 4 andere hardlopers (beroemd of niet), wie zouden dat dan zijn en waarom? En, nog belangrijker, wat zou er op het menu staan?
Uitstekende vraag.
- Ik zou natuurlijk als eerste Bart Yasso kiezen. Hij is al jaren een inspiratiebron voor me - en hij is nuchter en gewoon een toffe kerel.
- Dan zou ik voor Mo Farah kiezen, omdat ik hem graag zou horen praten over wat hem drijft.
- Ik zou Brett Anderson uit het Verenigd Koninkrijk kiezen, omdat ik nog nooit zo onder de indruk ben geweest van de vastberadenheid en het doorzettingsvermogen van iemand die niet alleen overleeft, maar ook floreert en anderen inspireert.
- Tot slot Dean Karnazes , want iedereen die zoveel kilometers loopt, moet wel gek zijn en een paar hilarische verhalen te vertellen hebben.
Wat we zouden eten? Ik zou kiezen voor pizza van Giordano's, suikerkoekjes met glazuur, Doritos met nachosmaak en een light frambozensnack, misschien niet per se in die volgorde, want je moet ook een beetje genieten van het leven!

Alleen al de gedachte aan hardlopen in die temperaturen geeft ons zin om een koude douche te nemen!
We willen Melissa ontzettend bedanken dat ze de tijd heeft genomen om haar hardloopverhaal te delen. We twijfelen er niet aan dat het veel hardlopers (aan beide kanten van de Atlantische Oceaan) zal aanspreken.
Je kunt Melissa volgen op een van de onderstaande platforms:
Houd onze 'Laat je inspireren'-serie in de gaten, want die verschijnt binnenkort!
Veel plezier met hardlopen!
Teamloper.